Рӯзу шаб чун ғофилӣ аз рӯзу шаб
روز و شب چون غافلی از روز و شب
Кӣ кунӣ аз сари рӯзу шаби тараб
کی کنی از سر روز و شب طرب
Рӯй ӯ чун партави афканди инат рӯз
روی او چون پرتو افکند اینت روز
Зулф ӯ чун сояи андохти инат шаб
زلف او چون سایه انداخت اینت شب
Гуҳ кунад ин партави он сояи ниҳон
گه کند این پرتو آن سایه نهان
Гуҳ кунад ин сояи он партави талаб
گه کند این سایه آن پرتو طلب
Сад ҳазорон маҳв дар исбот ҳаст
صد هزاران محو در اثبات هست
Сад ҳазор исбот дар маҳв эй аҷаб
صد هزار اثبات در محو ای عجب
Чун ту дар исботи аввали монда Эй
چون تو در اثبات اول ماندهای
Мондае аз нанги худ срдркнб
ماندهای از ننگِ خود ، سر در کَنَب
То намирӣ ва нагардӣ зиндаи боз
تا نمیری و نگردی زنده باز
Сад ҳазорон бор ҳастӣ бе адаб
صد هزاران بار هستی بی ادب
Ҳар ки ӯ ҷое фурӯд омад ҳаме
هر که او جایی فرود آمد همی
Ҳаст ӯро мрддўни ҳиммати лақаб
هست او را مرددونهمت لقب
Чун зи пардаи аўФтодӣ май шитоб
چون ز پرده اوفتادی میشتاب
То абад ҳаргиз мазан дам бе талаб
تا ابد هرگز مزن دم بیطلب
Толиб он бошад ки ҷонаш ҳар нафас
طالب آن باشد که جانش هر نفس
Ташна тар бошад валикин бе сабаб
تشنهتر باشد ولیکن بی سبب
На сабаб на иллаташ бошад падед
نه سبب نه علتش باشد پدید
На буд аз худ на аз ғайраши насаб
نه بود از خود نه از غیرش نسب
Чун набошад ӯ сифат чун бошадаш
چون نباشد او صفت چون باشدش
Худ ҳама ӯст инат кории булъаҷаб
خود همه اوست اینت کاری بوالعجب
Гар туро бояд ки ин сари паии барӣ
گر تو را باید که این سر پی بری
Хешро аз салб ӯсозӣ салб
خویش را از سلب او سازی سلب
Бар канор ганҷ монадӣ хоки без
بر کنار گنج ماندی خاک بیز
Дар миён баҳр монадӣ хушки лаб
در میان بحر ماندی خشک لب
Чун рутаб омад ғараз аз устихон
چون رطب آمد غرض از استخوان
Устихон то чанд хоӣӣ бе рутаб
استخوان تا چند خائی بی رطب
Ҳин шароби сарфи даракаши мрдўор
هین شراب صرف درکش مردوار
Пас ду олам пар кун аз шӯру шуъаб
پس دو عالم پر کن از شور و شعب
Масти ҷовидони шӯу фонии ббош
مست جاویدان شو و فانی بباش
То шӯии ҷовиди озод аз тъб
تا شوی جاوید آزاد از تعب
Чун ту озоди ое аз нанги вуҷӯд
چون تو آزاد آیی از ننگ وجود
Ростати он вақт гирад ҳукми чап
راستت آن وقت گیرد حکم چپ
Аз дами он кас ки ин менӯш кард
از دم آن کس که این می نوش کرد
Дӯзах сӯзандаро бигирифт таб
دوزخ سوزنده را بگرفت تب
Ҳамчуи аттори ин шароби софи ишқ
همچو عطار این شراب صاف عشق
Нӯш кун аз дасти соқии араб
نوش کن از دست ساقی عرب