Зиҳии зебои ҷамолии ин чаҳ рӯй аст

زهی زیبا جمالی این چه روی است

Зиҳии мишкӣни камандии ин чаҳ мӯӣ аст

زهی مشکین کمندی این چه موی است

зи ишқ рӯйу мӯии ту ба якбор

ز عشق روی و موی تو به یکبار

Ҳамаи куни макон пар гуфт ва гӯй аст

همه کون مکان پر گفت و گوی است

Аз он бар хоки Кувайти сари ниҳодам

از آن بر خاک کویت سر نهادم

Ки зулфатро сиррӣ бар хок кӯй аст

که زلفت را سری بر خاک کوی است

Чу зулфат гар нишинам бар сари хок

چو زلفت گر نشینم بر سر خاک

Намирам низ ва инам орзӯӣ аст

نمیرم نیز و اینم آرزوی است

Чаҳ ҷои зулф чун чавгонати онҷо

چه جای زلف چون چوگانت آنجا

Ки онҷои сад ҳазорон сар чу гӯй аст

که آنجا صد هزاران سر چو گوی است

Бирав эй ошиқ дастор бигурез

برو ای عاشق دستار بگریز

Ки ӣнҷои растхез аз чор сӯй аст

که اینجا رستخیز از چار سوی است

Ту марди нозукии огаҳ на коинҷо

تو مرد نازکی آگه نه کاینجا

Ҳзорни мардро зиҳ дар гулӯӣ аст

هزارن مرد را زه در گلوی است

Набинӣ рӯй ӯ як зарраи ҳаргиз

نبینی روی او یک ذره هرگز

Туро як заррагар дар халқ рӯй аст

تو را یک ذره گر در خلق روی است

Дило , кӣ ояд ӯ дар ҷусту ҷӯят

دلا، کی آید او در جست و جویت

Ки ӯ доими варои ҷуст ва ҷӯй аст

که او دایم ورای جست و جوی است

Агарчӣ зарраи ҳам ҷӯянда бошад

اگرچه ذره هم جوینده باشد

На чун хуршеди рангаш бар ркўӣ аст

نه چون خورشید رنگش بر رکوی است

?герат ӯ дар кашад корӣ буд ин

گرت او در کشد کاری بود این

Кигар кори ту кори шаст ва шӯй аст

که گر کار تو کار شست و شوی است

Басигар ту ба ҷӯии оби надиҳад

بسی گر تو به جویی آب ندهد

Ки ҳарчӣ он аз ту ояд об ҷӯй аст

که هرچه آن از تو آید آب جوی است

зи кори ту чаҳ ояд ё чаҳ хезад

ز کار تو چه آید یا چه خیزد

Ки ӣнҷо бе ниёзии сад ӯй аст

که اینجا بی نیازی سد اوی است

Ту кор хеш мекун лек май дон

تو کار خویش می‌کن لیک می‌دان

Ки кор ӯ бурун аз ранг ва буи аст

که کار او برون از رنگ و بوی است

Ба худ ҳаргиз куҷо донад расӣдан

به خود هرگز کجا داند رسیدن

Агар атторро азм алавӣ аст

اگر عطار را عزم علوی است