Ҳар дида ки бар ту як назар дошт

هر دیده که بر تو یک نظر داشت

Аз умри тамоми баҳраи бардошт

از عمر تمام بهره برداشت

Сармояи умр дидан туаст

سرمایهٔ عمر دیدن توست

Ваон дид туро ки як назар дошт

وان دید تو را که یک نظر داشت

Кӯраст касе ки ҳар замонӣ

کور است کسی که هر زمانی

Дар дид ту дида дигар дошт

در دید تو دیدهٔ دگر داشت

Ҷовиди зи хеш бехабар шуд

جاوید ز خویش بی‌خبر شد

Ҳар дил ки зи ишқи ту хабар дошт

هر دل که ز عشق تو خبر داشت

Мурғӣ биппаред дар ҳавоят

مرغی بپرید در هوایت

Каз шавқи ту сад ҳазор пар дошт

کز شوق تو صد هزار پر داشت

Дар шавқи рухи ту бештари сӯхт

در شوق رخ تو بیشتر سوخت

Ҳар кӯ ба ту қурб бештар дошт

هر کو به تو قرب بیشتر داشت

Дил бе рухи ту дамии сари кас

دل بی رخ تو دمی سر کس

Савганд ба ҷони ту агар дошт

سوگند به جان تو اگر داشت

Дар ишқи рухи ту як сари мӯӣ

در عشق رخ تو یک سر موی

Наниҳод қадам касе ки сар дошт

ننهاد قدم کسی که سر داشت

Баси мурда ки зинда кард дар ҳол

بس مرده که زنده کرد در حال

Бодӣ ки ба кӯии ту гузар дошт

بادی که به کوی تو گذر داشت

Бо чашми ту коргар наомад

با چشم تو کارگر نیامد

Ҳар ҳила ки чархи поки бардошт

هر حیله که چرخ پاک برداشت

Хорам кардӣ чунон ки ишқат

خوارم کردی چنان که عشقت

Бар хоки дирам чу хок дар дошт

بر خاک درم چو خاک در داشت

Хор аз чаҳ сабаб кунӣ касе ро

خوار از چه سبب کنی کسی را

Каз ҷони худат азизтар дошт

کز جان خودت عزیزتر داشت

Бо булъаҷабии ғамзаи ту

با بوالعجبی غمزهٔ تو

На дили қимат на ҷон хатар дошт

نه دل قیمت نه جان خطر داشت

Дар пеши лабати зи шарми бгдохт

در پیش لبت ز شرم بگداخت

Ҳар ширинӣ ки он шукр дошт

هر شیرینی که آن شکر داشت

Дар ҷанби лаби ту оби ҳайвон

در جنب لب تو آب حیوان

Ҳар шева ки дошт мухтасар дошт

هر شیوه که داشت مختصر داشت

Дар нуқраи оризати фурушад

در نقرهٔ عارضت فروشد

Ҳар нозкииӣ ки об зар дошт

هر نازکییی که آب زر داشت

Бар гирди миёни ту камари гашт

بر گرد میان تو کمر گشت

Он ҳарф ки дар миён камар дошт

آن حرف که در میان کمر داشت

Шакли даҳани ту турфа бархест

شکل دهن تو طرفه برخاست

Зон нуқтаи турфа бар зибр дошт

زان نقطهٔ طرفه بر زبر داشت

Чун рӯй ту зери пардаи зулф

چون روی تو زیر پردهٔ زلف

Чаҳ сад ки ҳазор парда дар дошт

چه صد که هزار پرده در داشت

Дар ҳар бен мӯӣ бе рухи ту

در هر بن موی بی رخ تو

Аттори ҳазор навҳа гар дошт

عطار هزار نوحه‌گر داشت