То гул аз абри об ҳайвон ёфт

تا گل از ابر آب حیوان یافت

Гирди худ сад ҳазор дастон ёфт

گرد خود صد هزار دستان یافت

Зираи абри гашти пайкони боз

زره ابر گشت پیکان باز

Ҷавшани оби захм пайкон ёфт

جوشن آب زخم پیکان یافت

Гули хандон чу барфаканд ниқоб

گل خندان چو برفکند نقاب

Абрро зори зор гирён ёфт

ابر را زار زار گریان یافت

Чун сабо чок кард домани гул

چون صبا چاک کرد دامن گل

Нофаи машк дар гиребон ёфт

نافهٔ مشک در گریبان یافت

эй нигорӣ ки ҳар ки дид рахт

ای نگاری که هر که دید رخت

Аз рухи ҷонФзои ту ҷон ёфт

از رخ جانفزای تو جان یافت

Ба дилу ҷони туро ки ҷону дилӣ

به دل و جان تو را که جان و دلی

Ҳар ки фармони бабрад фармон ёфт

هر که فرمان ببرد فرمان یافت

Май гулранги хур ба мавсими гул

می گلرنگ خور به موسم گل

Ки гули тоза рӯй борон ёфт

که گل تازه‌روی باران یافت

Май хуру шоди зӣ ки хуштар азин

می‌خور و شاد زی که خوشتر ازین

Як нафас дар ду кун натавон ёфт

یک نفس در دو کون نتوان یافت

Май ба аттори даҳ ба сурхии лаъл

می به عطار ده به سرخی لعل

Ки замии ҷон чу дар дурахшон ёфт

که زمی جان چو در درخشان یافت