Дили камол аз лаъл мегаван ту ёфт

دل کمال از لعل میگون تو یافت

Ҷони ҳаёт аз нутқи мавзун ту ёфт

جان حیات از نطق موزون تو یافت

Гар зи чашмати хаста Эй омад ба тир

گر ز چشمت خسته‌ای آمد به تیر

Зинда шуд чун дар макнун ту ёфт

زنده شد چون در مکنون تو یافت

То фусунат кард чашми соҳират

تا فسونت کرد چشم ساحرت

Ҷомаи пари каждуми зи афсун ту ёфт

جامه پر کژدم ز افسون تو یافت

Сахттар аз санг натавон омадан

سخت‌تر از سنگ نتوان آمدن

Лаъли байн яъне дилаши хӯн ту ёфт

لعل بین یعنی دلش خون تو یافت

То фишондӣ зулф ва бикшодӣ даҳан

تا فشاندی زلف و بگشادی دهن

Ақли худро масту маҷнӯн ту ёфт

عقل خود را مست و مجنون تو یافت

Малики касрӣ дар сари зулф ту дид

ملک کسری در سر زلف تو دید

Ҷоми ҷам дар лаъли гулгун ту ёфт

جام جم در لعل گلگون تو یافت

Қоф то қофи ҷаҳон яксар бгшт

قاف تا قاف جهان یکسر بگشت

Кофи куфр аз зулф чун навен ту ёфт

کاف کفر از زلف چون نون تو یافت

Ҷумларо садбораи фӣ алҷмлаҳ бидид

جمله را صدباره فی‌الجمله بدید

Ҳеҷаш омад ҳарчӣ берун ту ёфт

هیچش آمد هرچه بیرون تو یافت

То дили аттори олам кам гирифт

تا دل عطار عالم کم گرفت

Равнақ аз ҳасан дар афзӯн ту ёфт

رونق از حسن در افزون تو یافت

Хониш
ғзл шморҳ 131 — ъндлӣб