Бас ки дили ташнаи сӯхти вази лабат обӣ наёфт

بس که دل تشنه سوخت وز لبت آبی نیافت

Маст меишқ шуд ва аз ту шаробӣ наёфт

مست می عشق شد‌، وز تو شرابی نیافت

Доштами умеди онки бӯ ки дар ое ба хоб

داشتم امید آنک بو که درآیی به خواب

Умр шуду дили зи ҳиҷр хӯн шуд ва хобӣ наёфт

عمر شد و دل ز هجر خون شد و خوابی نیافت

Ташнаи васли ту дил чун ба дарат кард рӯй

تشنهٔ وصل تو دل چون به درت کرد روی

Монад ба дар ҳалқаи вори ваз дарат обӣ наёфт

ماند به در حلقه‌وار وز درت آبی نیافت

Дили зи ту биҳуш шуд дида бирав зад гулоб

دل ز تو بیهوش شد دیده برو زد گلاب

Зонка ба аз оби чашми дида гулобӣ наёфт

زانکه به از آب چشم دیده گلابی نیافت

Чанд занад бар намаки ёри дилами гўиё

چند زند بر نمک یار دلم گوییا

Ба зи дили ошиқони ҳеҷ кабобӣ наёфт

به ز دل عاشقان هیچ کبابی نیافت

Дил чу зи навмедяти зуд фурӯ шуд ба худ

دل چو ز نومیدیت زود فرو شد به خود

Худ з миён барграфт ҳеҷ ниқобӣ наёфт

خود ز میان برگرفت هیچ نقابی نیافت

Гуфтамаш охир чаҳ шуд кини дили ман рӯзу шаб

گفتمش آخر چه شد کاین دل من روز و شب

Сӯии ту овоз дод вази ту хитобӣ наёфт

سوی تو آواز داد وز تو خطابی نیافت

Гуфт марои хондае лек на аз ҷону дил

گفت مرا خوانده‌ای لیک نه از جان و دل

Ҳар ки з ҷонам нахонд ҳеҷ ҷавобӣ наёфт

هر که ز جانم نخواند هیچ جوابی نیافت

Дар раҳи мо ҳар киро соя ӯ пеш ӯст

در ره ما هر که را سایهٔ او پیش اوست

Аз туфи хуршеди ишқи тобиш ва тобӣ наёфт

از تف خورشید عشق تابش و تابی نیافت

Гар ту харобии зи ишқи ҷони ту обод шуд

گر تو خرابی ز عشق جان تو آباد شد

Зонка касе ганҷи ишқи ҷуз ба харобӣ наёфт

زان‌که کسی گنج عشق جز به خرابی نیافت

То дил аттор дид ҳастӣ худро ҳиҷоб

تا دل عطار دید هستی خود را حجاب

Раҳзан худ шуд муқӣм то ки ҳиҷобӣ наёфт

رهزن خود شد مقیم تا که حجابی نیافت

Хониш
ғзл шморҳ 134 — ъндлӣб