Дӯши ҷони дуздида аз дили роҳ ҷонон барграфт

دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت

Дил хабар ёфт ва ба так хосту дил аз ҷон барграфт

دل خبر یافت و به تک خاست و دل از جان برگرفت

Ҷон чу шуд наздик ҷонон дид дилро назд ӯ

جان چو شد نزدیک جانان دید دل را نزد او

Ғусса ҳо кардаш зи пушти даст дандон барграфт

غصه‌ها کردش ز پشت دست دندان برگرفت

Ногуҳии бодии баромади мшкбор аз пеш ва пас

ناگهی بادی برآمد مشکبار از پیش و پس

Бурқаъи сӯрати зи пеш рӯй ҷонон барграфт

برقع صورت ز پیش روی جانان برگرفت

Ҷони зи худ фонӣ шуду дил дар адами маъдӯми гашт

جان ز خود فانی شد و دل در عدم معدوم گشت

Ақли ҳиялатгар ба куллӣ даст азишон барграфт

عقل حیلت‌گر به کلی دست ازیشان برگرفت

Бенишон шуд ҷони кадомин ҷон ки ганҷӣ дошт ӯ

بی نشان شد جان کدامین جان که گنجی داشت او

Гоҳи пайдоиши ниҳоду гоҳ пинҳон барграфт

گاه پیدایش نهاد و گاه پنهان برگرفت

Фаррухи он иқболи бории кандарин дарёии жарф

فرخ آن اقبال باری کاندرین دریای ژرف

Тарк ҷон гуфту сари ин нафас ҳайвон барграфт

ترک جان گفت و سر این نفس حیوان برگرفت

Шукри яздонро ки ганҷи дайни дарин кунҷи хароб

شکر یزدان را که گنج دین درین کنج خراب

Беғаму ранҷии дили аттор осон барграфт

بی غم و رنجی دل عطار آسان برگرفت

Хониш
ғзл шморҳ 136 — ъндлӣб