Гар набӯдӣ дар ҷаҳон имкон гуфт

گر نبودی در جهان امکان گفت

Кӣ тавонистӣ гули маънии шкФт

کی توانستی گل معنی شکفت

Ҷони моро то ба ҳақ шуд чашми боз

جان ما را تا به حق شد چشم باز

Бас ки гуфту баси гули маънӣ ки рафт

بس که گفت و بس گل معنی که رفت

Беқарорӣ пеша карду рӯзу шаб

بی قراری پیشه کرد و روز و شب

Як нафас нанишаст ва як соъат нахуфт

یک نفس ننشست و یک ساعت نخفت

Баси гуҳар каз қаъри дарёии замир

بس گهر کز قعر دریای ضمیر

Бар сар оварад ва ба хӯни дили бсФт

بر سر آورد و به خون دل بسفت

Пок рӯ донад ки дар асрори ишқ

پاک‌رو داند که در اسرار عشق

Беҳтар аз мо роҳбар натавон гирифт

بهتر از ما راهبر نتوان گرفت

Ончии мо дидем дар олам ки дид

آنچه ما دیدیم در عالم که دید

Вончаҳи мо гуфтем дар олам ки гуфт

وآنچه ما گفتیم در عالم که گفت

Ончии баъд аз мо бигӯянд он мост

آنچه بعد از ما بگویند آن ماست

Зонка роз гуфт нест аз мо наҳуфт

زانکه راز گفت نیست از ما نهفت

Тарбияти моро зи ҷони мстФост

تربیت ما را ز جان مصطفاست

Лоҷарами худро намеёбем ҷуфт

لاجرم خود را نمی‌یابیم جفت

То туе аттори зери бори ишқ

تا تویی عطار زیر بار عشق

Гарданонро зер бор туаст сифт

گردنان را زیر بار توست سفت

Сӯрат ҷонаст шеърати лоҷарам

صورت جان است شعرت لاجرم

Ақлро назм ту меояд шигифт

عقل را نظم تو می‌آید شگفت

Хониш
ғзл шморҳ 138 — ъндлӣб