эй бе нишони маҳзи нишон аз ки ҷӯямат
ای بی نشان محض نشان از که جویمت
Гуми гашт дар ту ҳар ду ҷаҳон аз ки ҷӯямат
گم گشت در تو هر دو جهان از که جویمت
Ту гум наеу гумшудаи ту манам валек
تو گم نهای و گمشدهٔ تو منم ولیک
То ёфт ёфт менатавон аз ки ҷӯямат
نایافت یافت مینتوان ، از که جویمت
Дил дар фанои ваҳдату ҷон дар бақои сарф
دل در فنای وحدت و جان در بقای صرف
Ман гумшудаи дарин ду миён аз ки ҷӯямат
من گمشده درین دو میان از که جویمت
Пайдои басии бҷстмт аммо наёфтам
پیدا بسی بجستمت اما نیافتم
Акнӯн маро бигӯ ки ниҳон аз ки ҷӯямат
اکنون مرا بگو که نهان از که جویمت
Чун дар раҳати яқину гумоне ҳаме равад
چون در رهت یقین و گمانی همی رود
эй бартар аз яқину гумон аз ки ҷӯямат
ای برتر از یقین و گمان از که جویمت
Дар баҳр бе ниҳояти ишқат чу қатра Эй
در بحر بی نهایت عشقت چو قطرهای
Гум шуд нишони ма ба нишон аз ки ҷӯямат
گم شد نشانِ من ، به نشان از که جویمت
То буд ки бӯе аз ту биёбад дилам чу ҷон
تا بو ، که بویی از تو بیابد ، دلم چو جان
Берун шуд аз замону макон аз ки ҷӯямат
بیرون شد از زمان و مکان از که جویمت
Дар ҷусту ҷӯии ту дилам аз пардаи аўФтод
در جست و جوی تو دلم از پرده اوفتاد
эй дар даруни пардаи ҷон аз ки ҷӯямат
ای در درون پردهٔ جان از که جویمت
Аттор агарчӣ ёфт ба айни яқини тўро
عطار اگرچه یافت به عین یقین تورا
эй баси аён ба айни аён аз ки ҷӯямат
ای بس عیان به عین عیان از که جویمت