эй чу чашми сӯзани исои даҳонат

ای چو چشم سوزن عیسی دهانت

Ҳаст гӯйии риштаи Марями миёнат

هست گویی رشتهٔ مریم میانت

Чун дами исои занӣ аз чашми сӯзан

چون دم عیسی‌زنی از چشم سوزن

Чашма хуршед гардад ҷон фишонат

چشمهٔ خورشید گردد جان فشانت

Ончӣ бар Марями зи роҳ остин зад

آنچه بر مریم ز راه آستین زد

наметавон ёфт аз ҳавои остонат

می‌توان یافت از هوای آستانت

Моҳи кӯ аз осмон созад заминӣ

ماه کو از آسمان سازد زمینی

Бар замини сар май наад аз осмонат

بر زمین سر می‌نهد از آسمانت

Нақди сад дил боядам дар ҳар замонӣ

نقد صد دل بایدم در هر زمانی

Бар умеди сайди зулфи длстонт

بر امید صید زلف دلستانت

Гарчи ғалатонаст дар пои ту зулфат

گرچه غلطان است در پای تو زلفت

Ҳам сиррии ҷуз зулф набӯд як замонат

هم سری جز زلف نبود یک زمانت

Гар сухан чун заҳри гӯйӣ бок набӯд

گر سخن چون زهر گویی باک نبود

Кони шукр доим бимонад дар даҳонат

کان شکر دایم بماند در دهانت

Вари сухани хуши гӯйӣ эй ҷону ҷаҳонам

ور سخن خوش گویی ای جان و جهانم

Банда гардад бе сухани ҷону ҷаҳонат

بنده گردد بی سخن جان و جهانت

Ман раво дорам ки ком ман барояд

من روا دارم که کام من برآید

Вар фурӯ хоҳад шудани ҷонам ба ҷонат

ور فرو خواهد شدن جانم به جانت

Нест ҷузи дастон чу зулфати ҳеҷ корам

نیست جز دستان چو زلفت هیچ کارم

Зонка дидам рӯй ҳамчун гулистонат

زانکه دیدم روی همچون گلستانت

Гар ба дастоне ба дасти оради Фаридат

گر به دستانی به دست آرد فریدت

Дар фишонд дар сухан ҳамчун забонат

در فشاند در سخن همچون زبانت