эй партави вуҷӯдат дар ақл бе ниҳоят

ای پرتو وجودت در عقل بی نهایت

Ҳастӣ комилатро на ибтидо на ғоят

هستی کاملت را نه ابتدا نه غایت

Ҳастӣ ҳар ду олам дар ҳастӣ ту Гумишад

هستی هر دو عالم در هستی تو گمشد

эй ҳастӣ ту комили бории зиҳии вилоят

ای هستی تو کامل باری زهی ولایت

эй сад ҳазор ташна , лаби хушку ҷони пуроташ

ای صد هزار تشنه، لب‌خشک و جان پرآتش

Афтода паст гашта мавқуфи як аноят

افتاده پست گشته موقوف یک عنایت

Ғайри ту дар ҳақиқати як зарра ме набинам

غیر تو در حقیقت یک ذره می‌نبینم

эй ғайри ту хаёлӣ карда зи ту сироят

ای غیر تو خیالی کرده ز تو سرایت

Чандон ки солконти раҳ беш пеши бурданд

چندان که سالکانت ره بیش پیش بردند

Раҳи пеш беш диданд буданд дар бдоит

ره پیش بیش دیدند بودند در بدایت

Чун ин раҳи аҷоиби бас бениҳоят афтод

چون این ره عجایب بس بی نهایت افتاد

Охир ки ёбад охири ин роҳро ниҳоят

آخر که یابد آخر این راه را نهایت

Аттор дар дилу ҷон асрор дорад аз ту

عطار در دل و جان اسرار دارد از تو

Чун мустамеъи наёбади пас чун кунад ривоят

چون مستمع نیابد پس چون کند روایت