Акс рӯй ту бар нигин афтод

عکس روی تو بر نگین افتاد

Ҳалқа бишикаст ва бар замин афтод

حلقه بشکست و بر زمین افتاد

Шуд ҷаҳони ҳамчуи ҳалқае бар ман

شد جهان همچو حلقه‌ای بر من

То ки чашмам бар он нигин афтод

تا که چشمم بر آن نگین افتاد

Давр аз рӯяти оташам дар дил

دور از رویت آتشم در دل

Зон лаби ҳамчу ангабин афтод

زان لب همچو انگبین افتاد

Об рӯем мабар ки бе рӯят

آب رویم مبر که بی رویت

Қисми ман оҳ оташин афтод

قسم من آه آتشین افتاد

То ки хуршеди чеҳра ту битофт

تا که خورشید چهرهٔ تو بتافت

Шӯр дар чарх чорумин афтод

شور در چرخ چارمین افتاد

Хӯшаи анбарин зулфати тўро

خوشهٔ عنبرینِ زلفِ تو را

Моҳу хуршеди хӯша чин афтод

ماه و خورشید خوشه چین افتاد

Зулф магушоӣу куфри брмФшон

زلف مگشای و کفر برمفشان

Ки хурӯшӣ дар аҳл дайн афтод

که خروشی در اهل دین افتاد

Машк аз чини талаб ки ним шабӣ

مشک از چین طلب که نیم شبی

Чинӣ аз зулфи ту ба чин афтод

چینی از زلف تو به چین افتاد

Дар зи чашмами талаб ки ҳар ашкӣ

در ز چشمم طلب که هر اشکی

Ба ҳақиқати дарӣ смин афтод

به حقیقت دری ثمین افتاد

Дасти шаст аз вуҷӯд ҳар ки дамӣ

دست شست از وجود هر که دمی

Дар ғам чун ту нозанин афтод

در غم چون تو نازنین افتاد

Дил надорам маломатам чаҳ кунӣ

دل ندارم ملامتم چه کنی

Бедил афтодаам чунин афтод

بی دل افتاده‌ام چنین افتاد

наменадонам туро бад-ӣни сахтӣ

می ندانم تو را بدین سختی

Бо ман меҳрбон чаҳ кин афтод

با من مهربان چه کین افتاد

Дили аттор чун на мурғи ту буд

دل عطار چون نه مرغ تو بود

Заъф дар мхлбш азин афтод

ضعف در مخلبش ازین افتاد

Хониш
ғзл шморҳ 149 — ъндлӣб