Гар ҳиндӯии зулфати зи дарозӣ ба раҳ афтод

گر هندوی زلفت ز درازی به ره افتاد

Зангии бачаи холи ту бар ҷойгаҳ афтод

زنگی بچهٔ خال تو بر جایگه افتاد

Дар орзӯии зулф чу занҷири ту ақлам

در آرزوی زلف چو زنجیر تو عقلم

Девонагӣ оварад ва ба як раҳи з раҳ афтод

دیوانگی آورد و به یک ره ز ره افتاد

Чун бод басӣ дошт сари зулфи ту дар сар

چون باد بسی داشت سر زلف تو در سر

Аз фарқи ҳама тахт нишинон калла афтод

از فرق همه تخت‌نشینان کله افتاد

Сарсабзии гулгуни рахтро ки бидидам

سرسبزی گلگون رخت را که بدیدم

Чун турраи шбрнги ту рӯзам сияҳ афтод

چون طرهٔ شبرنگ تو روزم سیه افتاد

Ки кард зи ишқи рухи ту тавбаи замонӣ

که کرد ز عشق رخ تو توبه زمانی

Каз шавамӣ он тавба на дар сад гунаҳ афтод

کز شومی آن توبه نه در صد گنه افتاد

Ҳқо ки агар то ки ҷаҳон буд ба хубят

حقا که اگر تا که جهان بود به خوبیت

Бар ҷумлаи хубони ҷаҳон Подшаҳ афтод

بر جملهٔ خوبان جهان پادشه افتاد

То подшоҳи ҷумлаи хубон шудае ту

تا پادشه جملهٔ خوبان شده‌ای تو

Баси оташи сӯзон ки зи ту дар сипаҳ афтод

بس آتش سوزان که ز تو در سپه افتاد

Чун бӯсаи ситонами зи лабат чун мутарассид

چون بوسه ستانم ز لبت چون مترصد

Бо тиру камони чашми ту дар пишгаҳ афтод

با تیر و کمان چشم تو در پیشگه افتاد

Аз амди сари чоҳи занхдони бнпўшид

از عمد سر چاه زنخدان بنپوشید

То Юсуф гум гашта даромад ба чаҳ афтод

تا یوسف گم گشته درآمد به چه افتاد

Шаҳбози дилам зон чаҳ симин нараҳад зонк

شهباز دلم زان چه سیمین نرهد زانک

Дар хона мотаст ки ин бор шаҳ афтод

در خانهٔ مات است که این بار شه افتاد

Ҷонои дили аттор ки давр аз ту фитодаст

جانا دل عطار که دور از تو فتادست

Ҳаргиз ки бидонад ки чигуна таба афтод

هرگز که بداند که چگونه تبه افتاد