Саҳаргоҳӣ шудам сӯии харобот

سحرگاهی شدم سوی خرابات

Ки риндонро кунам даъват ба томот

که رندان را کنم دعوت به طامات

Асои андари кафу саҷҷода бар дӯш

عصا اندر کف و سجاده بر دوش

Ки ҳастам зоҳидии соҳиби каромот

که هستم زاهدی صاحب کرامات

Хроботии марои гуфто ки эй шайх

خراباتی مرا گفتا که ای شیخ

Бигӯ то худ чаҳ кораст аз муҳимот

بگو تا خود چه کار است از مهمات

Бадв гуфтам ки корам тавба туаст

بدو گفتم که کارم توبهٔ توست

Агар тавба кунӣ ёбии муроот

اگر توبه کنی یابی مراعات

Маро гуфто бирав эй зоҳиди хушк

مرا گفتا برو ای زاهد خشک

Китар гардии зи дардии харобот

که تر گردی ز دُردیّ خرابات

Агар як қатраи дардӣ бар ту резам

اگر یک قطره دُردی بر تو ریزم

зи масҷиди бозамонии вази муноҷот

ز مسجد باز مانی وز مناجات

Бирав мафруш зуҳду хўднмоӣӣ

برو مفروش زهد و خودنمائی

Ки на зуҳдат харанд ӣнҷо на томот

که نه زهدت خرند اینجا نه طامات

Касеро аўФтд бар рӯй , ин ранг

کسی را اوفتد بر روی، این رنگ

Ки дар каъба кунад бутро муроот

که در کعبه کند بت را مراعات

Бигуфт ин ва яке дардӣ ба ман дод

بگفت این و یکی دُردی به من داد

ХрФ шуд ақлам ва раст аз хурофот

خِرِف شد عقلم و رست از خرافات

Чу ман фонӣ шудам аз ҷони куҳна

چو من فانی شدم از جان کهنه

Маро афтод бо ҷонони мулоқот

مرا افتاد با جانان ملاقات

Чу аз фиръавн ҳастӣ бози рустам

چو از فرعون هستی باز رَستم

Чу Мӯсо мешудам ҳар дам ба миқот

چو موسی می‌شدم هر دم به میقات

Чу худро ёфтам болои кунин

چو خود را یافتم بالای کونین

Чу дидам хештанро он мақомот

چو دیدم خویشتن را آن مقامات

Баромади офтобӣ аз вуҷӯдам

برآمد آفتابی از وجودم

Даруни ман бурун шуд аз самовот

درون من برون شد از سماوات

Бадв гуфтам ки эй донандаи роз

بدو گفتم که ای دانندهٔ راز

Бигӯ то кӣ расм дар қурби он зот

بگو تا کی رسم در قرب آن ذات

Марои гуфто ки эй мағрури ғофил

مرا گفتا که ای مغرور غافل

Расад ҳаргиз касе ҳайҳоти ҳайҳот

رسد هرگز کسی هیهات هیهات

Басӣ бозӣ бибинӣ аз пасу пеш

بسی بازی ببینی از پس و پیش

Вале охири форумоне ба шҳмот

ولی آخر فرومانی به شهمات

Ҳамаи зарроти олам маст ишқанд

همه ذرات عالم مست عشقند

Фурӯмондаи миёни нафйу исбот

فرومانده میان نفی و اثبات

Дар он мавзе ки тобади нури хуршед

در آن موضع که تابد نور خورشید

На мавҷӯд ва на маъдӯмаст заррот

نه موجود و نه معدوم است ذرات

Чаҳ май гӯйии ту эй аттори охир

چه می‌گویی تو ای عطار آخر

Ки донад ин румуз ва ин ашорот

که داند این رموز و این اشارات