То дарин зиндони фонии зиндагонии бошиддат
تا درین زندان فانی زندگانی باشدت
Кунҷи азлати гир то ганҷи маъонии бошиддат
کنج عزلت گیر تا گنج معانی باشدت
Ин ҷаҳонро тарк кун то чун гузаштии зини ҷаҳон
این جهان را ترک کن تا چون گذشتی زین جهان
Ин ҷаҳонат гар набошад он ҷаҳонии бошиддат
این جهانت گر نباشد آن جهانی باشدت
Кому нокоми ин замон дар коми худ дарҳами шикан
کام و ناکام این زمان در کام خود درهم شکن
То ба коми хеши фардои Комронии бошиддат
تا به کام خویش فردا کامرانی باشدت
Рўзкӣ чанде чу мардон сабр кун дар ранҷу ғам
روزکی چندی چو مردان صبر کن در رنج و غم
То ки баъдази ранҷи ганҷи шоягонии бошиддат
تا که بعداز رنج گنج شایگانی باشدت
Рӯй худро заъфаронӣ кун ба бедории шаб
روی خود را زعفرانی کن به بیداری شب
То ба рӯзи ҳашар рӯй арғавонии бошиддат
تا به روز حشر روی ارغوانی باشدت
Гар ба тарки олам фонӣ бигӯе мрдўор
گر به ترک عالم فانی بگویی مردوار
Олами боқӣу завқи ҷовдонии бошиддат
عالم باقی و ذوق جاودانی باشدت
Субҳдами дарҳои дўлтхонаҳҳо бигушода анд
صبحدم درهای دولتخانهها بگشادهاند
Арза кунгар он замони роз наоне бошиддат
عرضه کن گر آن زمان راز نهانی باشدت
То кӣ аз беҳосилӣ эй пермарди бачаи табъ
تا کی از بی حاصلی ای پیرمرد بچه طبع
Дар ҳавои нафаси мастӣу гаронии бошиддат
در هوای نفس مستی و گرانی باشدت
Аз тани ту кӣ шавад ин нафаси саги сирати бурун
از تن تو کی شود این نفس سگ سیرت برون
То ба сӯрати хонаи тани устихонии бошиддат
تا به صورت خانهٔ تن استخوانی باشدت
Гар туоне кишти ин сагро ба шамшери адаб
گر توانی کشت این سگ را به شمشیر ادب
Зон пас ар ту давлатии ҷӯии нишонеи бошиддат
زان پس ار تو دولتی جویی نشانی باشدت
Гар бимирӣ дар миёни зиндагии ъторўор
گر بمیری در میان زندگی عطاروار
Чун даройади марги айни зиндагонии бошиддат
چون درآید مرگ عین زندگانی باشدت