Чун лаъли туами ҳазор ҷон дод

چون لعل توام هزار جان داد

Бар лаъли ту ним ҷон тавон дод

بر لعل تو نیم جان توان داد

Ҷон дар ғами ишқи ту миёни баст

جان در غم عشق تو میان بست

Дил дар ғамат аз миён ҷон дод

دل در غمت از میان جان داد

Ҷонам ки фалаки зи даст ӯ буд

جانم که فلک ز دست او بود

Аз дасти ту тан дар имтиҳон дод

از دست تو تن در امتحان داد

Пари ном ту шуд ҷаҳон ва аз ту

پر نام تو شد جهان و از تو

Май натавонад касе нишон дод

می‌نتواند کسی نشان داد

эй бас ки рух чу оташи ту

ای بس که رخ چو آتش تو

Дили сӯхтаи сари дарин ҷаҳон дод

دل سوخته سر درین جهان داد

Пинҳони зи рақиби ғамзаи дӯшам

پنهان ز رقیب غمزه دوشم

Лаъли ту ба як шукр забон дод

لعل تو به یک شکر زبان داد

Имрӯз чу ғамза ?ут бидонаст

امروز چو غمزه‌ات بدانست

Тоб аз сари зулфи ту дар он дод

تاب از سر زلف تو در آن داد

Аз ғамзаи ту кунун натарсам

از غمزهٔ تو کنون نترسم

Чун лаъли туам ба ҷон амон дод

چون لعل توام به جان امان داد

Дандони ту гарчи об дандонаст

دندان تو ، گرچه آبدان است

Ҳар луқма ки додам устихон дод

هر لقمه که دادم استخوان داد

Абрӯии ту пушти ман камон кард

ابروی تو پشت من کمان کرد

эй тарки туро ки ин камон дод

ای ترک تو را که این کمان داد

Аттор чу мурғ туаст ӯ ро

عطار چو مرغ توست او را

Сар натавонӣ з ошён дод

سر نتوانی ز آشیان داد

Хониш
ғзл шморҳ 152 — ъндлӣб