Шарҳи лаби лаълат ба забон менатавон дод

شرح لب لعلت به زبان می‌نتوان داد

Ваз мем даҳони ту нишон менатавон дод

وز میم دهان تو نشان می‌نتوان داد

Мемаст даҳони ту ва мӯеаст миёнат

میم است دهان تو و مویی است میانت

Киро хабари мӯӣ миён менатавон дод

کی را خبر موی میان می‌نتوان داد

Дили хостаеу рақами куфри кашами ман

دل خواسته‌ای و رقم کفر کشم من

Бар ҳар ки гумони барад ки ҷон менатавон дод

بر هر که گمان برد که جان می‌نتوان داد

Гар пеши рахт ҷон надаҳум он на з бухл аст

گر پیش رخت جان ندهم آن نه ز بخل است

Дар хӯрд рахт нест аз он менатавон дод

در خورد رخت نیست از آن می‌نتوان داد

Як ҷон чаҳ буд кофарам ар пеши ту сад ҷон

یک جان چه بود کافرم ار پیش تو صد جان

Ангушти занони рақс кунон менатавон дод

انگشت زنان رقص کنان می‌نتوان داد

Саг ба буд аз ман агар аз баҳри сагати ҷон

سگ به بود از من اگر از بهر سگت جان

Озод ба як пора нон менатавон дод

آزاد به یک پارهٔ نان می‌نتوان داد

Дод раҳи ишқи ту чунон корзўим ҳаст

داد ره عشق تو چنان کآرزویم هست

Умрам шуд ва як лаҳза чунон менатавон дод

عمرم شد و یک لحظه چنان می‌نتوان داد

Ҷоно чу балои ту бёрзд ба ҷаҳонӣ

جانا چو بلای تو بیارزد به جهانی

Худро зи балои ту амон менатавон дод

خود را ز بلای تو امان می‌نتوان داد

Гуфтам ки зи ман ҷони бустони як шукрами даҳ

گفتم که ز من جان بستان یک شکرم ده

Гуфтӣ шукри ман ба забон менатавон дод

گفتی شکر من به زبان می‌نتوان داد

Чун нест даҳонам ки шукр зу ба дар ояд

چون نیست دهانم که شکر زو به در آید

Касро ба шукри ҳеҷ даҳон менатавон дод

کس را به شکر هیچ دهان می‌نتوان داد

Худ толеъи аттор чаҳ чизаст ки ӯ ро

خود طالع عطار چه چیز است که او را

Як бӯса на пайдо на ниҳон менатавон дод

یک بوسه نه پیدا نه نهان می‌نتوان داد