Зиҳии моҳ дар меҳри сарви баландат

زهی ماه در مهر سرو بلندت

Шукр дар гудозаши зи тшўири қандат

شکر در گدازش ز تشویر قندت

Ҷаҳон фитна бигирифту пар машк шуд ҳам

جهان فتنه بگرفت و پر مشک شد هم

Чу бигузашт бодӣ ба мишкӣни камандат

چو بگذشت بادی به مشکین کمندت

Сари зулфи пари банди ту то бидидам

سر زلف پر بند تو تا بدیدم

Ба як дам шудам ошиқи банди бандат

به یک دم شدم عاشق بند بندت

Газанди туро қадару қимат ки донад

گزند تو را قدر و قیمت که داند

Биё то ба ҷонами расонии газандат

بیا تا به جانم رسانی گزندت

Барор аз сари кибри гардии зи олам

برآر از سر کبر گردی ز عالم

Ки гӯгирд сурхаст гирди самандат

که گوگرد سرخ است گرد سمندت

Ба чаҳ олатии ишқ рӯй ту бозам

به چه آلتی عشق روی تو بازم

Чу ҷон маст туасту хиради мустамандат

چو جان مست توست و خرد مستمندت

Чунон моҳи рӯе ки ойинаи ту

چنان ماه رویی که آئینهٔ تو

Ба рух бо қамар дар ғалат ӯ фикандат

به رخ با قمر در غلط او فکندت

Чу ваҷҳ сапандӣ надорам чаҳ созам

چو وجه سپندی ندارم چه سازم

Ҷигар ба ки сӯзам ба ҷои сапандат

جگر به که سوزم به جای سپندت

Мазан бонг бар ман ки инаст ҷурмам

مزن بانگ بر من که این است جرمم

Ки хуршед хондам ба бонги баландат

که خورشید خواندم به بانگ بلندت

Ғалат гуфтам ин зонка хуршеди доим

غلط گفتم این زانکه خورشید دایم

Рухии ҳамчуи зар , меравад мустамандат

رخی همچو زر، می‌رود مستمندت

Чаҳ созам ки аттор агар ҷон ба зорӣ

چه سازم که عطار اگر جان به زاری

Бисӯзад з ишқат наёяд писандат

بسوزد ز عشقت نیاید پسندت