Ҳар шаби дили пари хӯнам бар хок дарат уфтад

هر شب دل پر خونم بر خاک درت افتد

То бӯ ки чу рӯз ояд бар вай гузарат уфтад

تا بو که چو روز آید بر وی گذرت افتد

Кори ду ҷаҳони ман ҷовид накӯ гардад

کار دو جهان من جاوید نکو گردد

Гар бар ман саргардони як дам ?назарет уфтад

گر بر من سرگردان یک دم نظرت افتد

Аз даст чу ман ошиқи доне ки чаҳ бархезад

از دست چو من عاشق دانی که چه برخیزد

Коед ба сари Кувайт дар хок дарат уфтад

کاید به سر کویت در خاک درت افتد

Гар ошиқ рӯй худ саргаштаи ҳамеи хоҳӣ

گر عاشق روی خود سرگشته همی خواهی

Ҳқо ки агар аз ман саргашта тарат уфтад

حقا که اگر از من سرگشته‌ترت افتد

Инаст гуноҳи ман кати дӯст ҳаме дорам

این است گناه من کت دوست همی دارم

Хаттӣ ба гуноҳи ман даракаш агарат уфтад

خطی به گناه من درکش اگرت افتد

Донам ки бадат уфтад зеро ки дилами барадӣ

دانم که بدت افتد زیرا که دلم بردی

Вар дар ту расад оҳам аз бад бтрт уфтад

ور در تو رسد آهم از بد بترت افتد

Гар ту ҳамаи симурғӣ аз оҳи дилам май тарс

گر تو همه سیمرغی از آه دلم می‌ترس

Коташи зи дилами ногуҳ дар бол ва парт уфтад

کاتش ز دلم ناگه در بال و پرت افتد

Хӯн ҷигарам хӯрдӣ вази хеши нпрсидӣ

خون جگرم خوردی وز خویش نپرسیدی

Охири чакании ҷоногар бар ҷигарат уфтад

آخر چکنی جانا گر بر جگرت افتد

По бар сари даравишон аз кибр манеҳ ёро

پا بر سر درویشان از کبر منه یارا

Дар ташти фанои рӯзӣ бетеғ сарат уфтад

در طشت فنا روزی بی تیغ سرت افتد

Бечораи ман мискин дар дасти ту чун мумам

بیچاره من مسکین در دست تو چون مومم

Бечораи тугар рӯзии мардӣ ба сарат уфтад

بیچاره تو گر روزی مردی به سرت افتد

Ҳаши дор ки ин соъати тӯтии хати сабзат

هش دار که این ساعت طوطی خط سبزت

намеояд ва меҷӯшад то бар шукрат уфтад

می‌آید و می‌جوشد تا بر شکرت افتد

Гуфтӣ шукрии бахшами аттори сабки дил ро

گفتی شکری بخشم عطار سبک دل را

Ин бар ту гарон ояд рое дигарат уфтад

این بر تو گران آید رایی دگرت افتد