Гар пардаи зи хуршеди ҷамол ту баруфтад

گر پرده ز خورشید جمال تو برافتد

Гули ҷома қабо карда зи парда ба дар уфтад

گل جامه قبا کرده ز پرده به در افتد

Чун чашми чамани чеҳраи гулранг ту бинад

چون چشم چمن چهرهٔ گلرنگ تو بیند

Хӯн аз даҳани ғунчаи з тшўир баруфтад

خون از دهن غنچه ز تشویر برافتد

Бшикофт танами ғамзаи ту гарчи чу мӯе аст

بشکافت تنم غمزهٔ تو گرچه چو مویی است

Як тир надидам ки чунин коргар уфтад

یک تیر ندیدم که چنین کارگر افتد

Гар бар ҷигарам об намондааст аҷаб нест

گر بر جگرم آب نمانده است عجب نیست

Коташи зи рахт ҳар нафаси андар ҷигар уфтад

کاتش ز رخت هر نفس اندر جگر افتد

Гарчи дили ман мурғ баландаст чу симурғ

گرچه دل من مرغ بلند است چو سیمرغ

Лекин чу дамат хӯрд ба доми ту дроФтд

لیکن چو دمت خورد به دام تو درافتد

Гар глшкрии ин дил бемор кунад рост

گر گلشکری این دل بیمار کند راست

Оташи зи лаб ва рӯй ту дар глшкр уфтад

آتش ز لب و روی تو در گلشکر افتد

Бар чашму лабами зотши ишқ ту битарсам

بر چشم و لبم زآتش عشق تو بترسم

Кини оташ аз онаст ки дар хушк ва тар уфтад

کین آتش از آن است که در خشک و تر افتد

Ман хоки туами пои нуҳум бар сари афлок

من خاک توام پای نهم بر سر افلاک

Чун бод , ?герат бар ман хокӣ гузар уфтад

چون باد، گرت بر من خاکی گذر افتد

Бе ёди ту аттор агар ҷон ба лаби орад

بی یاد تو عطار اگر جان به لب آرد

Ҷонаши ҳама хӯн гардаду дил дар хатар уфтад

جانش همه خون گردد و دل در خطر افتد