На ба кӯем гузарат ме уфтад

نه به کویم گذرت می‌افتد

На ба рӯем ?назарет ме уфтад

نه به رویم نظرت می‌افتد

Офтобӣ ки ҷаҳон равшан азуаст

آفتابی که جهان روشن ازوست

Зарраи хок дарат ме уфтад

ذرهٔ خاک درت می‌افتد

Дар тилисмоти аҷаби мӯии шикоф

در طلسمات عجب موی شکاف

Зулфи зер ва зибрат ме уфтад

زلف زیر و زبرت می‌افتد

Дар ҷгрдўзӣу ҷони сӯзии сахт

در جگردوزی و جان سوزی سخت

Чашми пари шӯр ва шарат ме уфтад

چشم پر شور و شرت می‌افتد

Дар ғамати бастаи камар бар ҳайчи

در غمت بسته کمر بر هیچی

Дили ман чун камарат ме уфтад

دل من چون کمرت می‌افتد

Оби гармам ба даҳан ме ояд

آب گرمم به دهن می‌آید

Чашм чун бар шукрат ме уфтад

چشم چون بر شکرت می‌افتد

Шукрӣ аз ту тамаъ ме дорам

شکری از تو طمع می‌دارم

Ба биандеш агарат ме уфтад

به بیندیش اگرت می‌افتد

Шукрат бе хатарии неу дилам

شکرت بی‌خطری نی و دلم

Ба хато дар хатарат ме уфтад

به خطا در خطرت می‌افتد

Бештари майли ту ҷоно ба ҷафост

بیشتر میل تو جانا به جفاست

ё ҷафо бештарат ме уфтад

یا جفا بیشترت می‌افتد

Гар ҷафое кунӣ ва гар накунӣ

گر جفایی کنی و گر نکنی

На ба қасдаст дарат ме уфтад

نه به قصد است درت می‌افتد

Дили аттори азин беш мсўз

دل عطار ازین بیش مسوز

Ки азин бад бтрт ме уфтад

که ازین بد بترت می‌افتد