Маро бо ишқи ту ҷони дрнгнҷд

مرا با عشق تو جان درنگنجد

Чаҳ аз ҷон ба буд он дрнгнҷд

چه از جان به بود آن درنگنجد

На куфрам монад дар ишқат на имон

نه کفرم ماند در عشقت نه ایمان

Ки ӣнҷои куфру имони дрнгнҷд

که اینجا کفر و ایمان درنگنجد

Чунон ишқи ту дар дил мӯътакиф шуд

چنان عشق تو در دل معتکف شد

Кигар мӯе шавад ҷони дрнгнҷд

که گر مویی شود جان درنگنجد

Чаҳ мегӯям ки тӯфонӣаст ишқат

چه می‌گویم که طوفانی است عشقت

Ба чашми мӯри тӯфони дрнгнҷд

به چشم مور طوفان درنگنجد

Агар як зарраи ишқати рухи намояд

اگر یک ذره عشقت رخ نماید

Ба саҳни сад биёбони дрнгнҷд

به صحن صد بیابان درنگنجد

Агар Юсуф бурун ояд зи парда

اگر یوسف برون آید ز پرده

Ба қаъри чоҳу зиндони дрнгнҷд

به قعر چاه و زندان درنگنجد

Чун дардат ҳаст мнўозм ба дармон

چو دردت هست ، منوازم به درمان

Ки бо дарди ту дармони дрнгнҷд

که با درد تو درمان درنگنجد

Дило онҷо ки ҷононаст раҳ нест

دلا آنجا که جانان است ره نیست

Ки онҷои ғайри ҷонони дрнгнҷд

که آنجا غیر جانان درنگنجد

Ту чун зарраи шӯи онҷо зонка онҷо

تو چون ذره شو آنجا زانکه آنجا

Ба ҷузи хуршеди рахшони дрнгнҷд

به جز خورشید رخشان درنگنجد

Агар фонӣ нагардад ҷони аттор

اگر فانی نگردد جان عطار

Дар он хлўтгаҳи осони дрнгнҷд

در آن خلوتگه آسان درنگنجد