Ҳар дил ки зи хештан фано гардад

هر دل که ز خویشتن فنا گردد

Шоистаи қурб подшо гардад

شایستهٔ قرب پادشا گردد

Ҳар гул ки ба ранг дил нашуд ӣнҷо

هر گل که به رنگ دل نشد اینجا

Андари гули хеш мубтало гардад

اندر گل خویش مبتلا گردد

Имрӯз чу дил нашуд ҷудо аз гул

امروز چو دل نشد جدا از گل

Фардо на зи икдгр ҷудо гардад

فردا نه ز یکدگر جدا گردد

Хоки тан ту шавад ҳамаи зарра

خاک تن تو شود همه ذره

Ҳар зарраи кабӯтар ҳаво гардад

هر ذره کبوتر هوا گردد

Вар дар гул хештан бимонад дил

ور در گل خویشتن بماند دل

Аз танагии гӯр кӣ раҳо гардад

از تنگی گور کی رها گردد

Дили оина Эйаст пушт ӯ тира

دل آینه‌ای است پشت او تیره

Гар бизадойӣ биравӣ во гардад

گر بزدایی بروی وا گردد

Гул дил гардад чу пушт гардад рӯ

گل دل گردد چو پشت گردد رو

Зулмат чу равад ҳама зё гардад

ظلمت چو رود همه ضیا گردد

Ҳаргоҳ ки пушт ва рӯй яксон шуд

هرگاه که پشت و روی یکسان شد

Он оинаи ғарқ кибриё гардад

آن آینه غرق کبریا گردد

Мумкин набӯд ки ҳеҷ махлуқӣ

ممکن نبود که هیچ مخلوقی

Гардид худоӣ ё худо гардад

گردید خدای یا خدا گردد

Аммо сухани дуруст он бошад

اما سخن درست آن باشد

Каз зоту сифоти худ фано гардад

کز ذات و صفات خود فنا گردد

Ҳргаҳ ки фано шавад азин ҳар ду

هرگه که فنا شود ازین هر دو

Дар айни ягонагӣ бақо гардад

در عین یگانگی بقا گردد

Ҳазрат ба забон ҳол ме гуяд

حضرت به زبان حال می‌گوید

Кас мо нашавад вале з мо гардад

کس ما نشود ولی ز ما گردد

Чизе ки шавад чу буд кӣ бошад

چیزی که شود چو بود کی باشد

Кӣ нодоим чу доимо гардад

کی نادایم چو دایما گردد

Гар май хоҳӣ ки ҷони бегона

گر می‌خواهی که جان بیگانه

Бо ин ҳамаи кор ошно гардад

با این همه کار آشنا گردد

Дар сояи пери шӯ ки нобӣно

در سایهٔ پیر شو که نابینا

Он аўлитр ки бо Асо гардад

آن اولیتر که با عصا گردد

Коҳии шӯу кӯҳи аҷаб бар ҳам зан

کاهی شو و کوه عجب بر هم زن

То пери туро чу каҳрабо гардад

تا پیر تو را چو کهربا گردد

Вар ин накунӣ ки гуфт атторат

ور این نکنی که گفت عطارت

Ҳар ранҷ ки май барӣ ҳбо гардад

هر رنج که می‌بری هبا گردد

Хониш
ғзл шморҳ 171 — ъндлӣб