Гар никуӣат бештар гардад

گر نکوییت بیشتر گردد

Осмон дар замин ба сар гардад

آسمان در زمین به سر گردد

Офтобӣ ки ҳар ду олам ро

آفتابی که هر دو عالم را

Кори азуи ҳамчуи об зар гардад

کار ازو همچو آب زر گردد

Зорзўии рухи ту ҳар рӯзӣ

زآرزوی رخ تو هر روزی

Рӯй бар хок дрбдр гардад

روی بر خاک دربدر گردد

Нарасад офтоб дар гирдат

نرسد آفتاب در گردت

Гарчи сад қарни гирд дар гардад

گرچه صد قرن گرد در گردد

Гар биёбад камоли ту ҷузвӣ

گر بیابد کمال تو جزوی

Ақли кули маст ва бихбр гардад

عقل کل مست و بیخبر گردد

Субҳ аз шарми сар ба ҷайб кашад

صبح از شرم سر به جیب کشد

Домани офтоб тар гардад

دامن آفتاب تر گردد

Ҳар ки бар ёд чашма навишт

هر که بر یاد چشمهٔ نوشت

Заҳр қотил хӯрд шукр гардад

زهر قاتل خورد شکر گردد

Дарди ишқи туро ки афзӯни бод

درد عشق تو را که افزون باد

Гар кунам чора бештар гардад

گر کنم چاره بیشتر گردد

Чун зи ишқат сухан равад ҷое

چون ز عشقت سخن رود جایی

Сухани ақл мухтасар гардад

سخن عقل مختصر گردد

Чаҳ диҳии дами марои дилами брсўз

چه دهی دم مرا دلم برسوز

Коташ аз бод тезтар гардад

کاتش از باد تیزتر گردد

Бар рухам гарчи хӯни дил гарм аст

بر رخم گرچه خون دل گرم است

Аз дами сарди ман ҷигар гардад

از دم سرد من جگر گردد

Дили аттор ҳар замон бе ту

دل عطار هر زمان بی تو

Дар миёни ғамӣ дигар гардад

در میان غمی دگر گردد