Қади ту ба озодӣ бар сарв чаман хандад

قد تو به آزادی بر سرو چمن خندد

Хати ту ба сарсабзӣ бар машк хутан хандад

خط تو به سرسبزی بر مشک ختن خندد

То ёд лабат набӯд гулҳои баҳорӣ ро

تا یاد لبت نبود گلهای بهاری را

Ҳқо ки агар ҳаргизи як гули з чаман хандад

حقا که اگر هرگز یک گل ز چمن خندد

Аз акси ту чун дарё аз мавҷи براردи дам

از عکس تو چون دریا از موج برآرد دم

Ёқӯту гуҳари борад бар дар адан хандад

یاقوت و گهر بارد بر در عدن خندد

Гар кушта шавад ошиқ аз дашнаи хўнризт

گر کشته شود عاشق از دشنهٔ خونریزت

Дар рӯй ту ҳамчун гул аз зер кафан хандад

در روی تو همچون گل از زیر کفن خندد

Чаҳ ҳилаи нуҳуми барҳам чун лаъли шкрборт

چه حیله نهم برهم چون لعل شکربارت

Чандон ки кунам ҳила бар ҳила ман хандад

چندان که کنم حیله بر حیلهٔ من خندد

Ту ҳам нафаси субҳӣ зеро ки худо донад

تو هم‌نفس صبحی زیرا که خدا داند

То ҳуққаи пар дарат ҳаргиз ба даҳан хандад

تا حقهٔ پر درت هرگز به دهن خندد

Ман ҳам нафаси шамъам зеро ки лабу чашмам

من هم‌نفس شمعم زیرا که لب و چشمم

Бар фурқат ҷон гиряд бар гиря тан хандад

بر فرقت جان گرید بر گریهٔ تن خندد

Аттор чу дар чӣанд аз ҳуққаи пар дарат

عطار چو در چیند از حقهٔ پر درت

Дар ҷанби чунон дарӣ бар дар сухан хандад

در جنب چنان دری بر در سخن خندد