Ҳар ки бар рӯй ӯ назар дорад

هر که بر روی او نظر دارد

Аз басии некӯӣ хабар дорад

از بسی نیکوی خبر دارد

Ту накӯтар зи некӯони ду кун

تو نکوتر ز نیکوان دو کون

Ки ду кун аз ту як асар дорад

که دو کون از تو یک اثر دارد

Ҳарчӣ андари ду кун май байнам

هرچه اندر دو کون می‌بینم

Аз ҷамоли ту як назар дорад

از جمال تو یک نظر دارد

Дар ҷамолати мудом бихбр аст

در جمالت مدام بیخبر است

Ҳар ки ӯ заррае басар дорад

هر که او ذره‌ای بصر دارد

Дидаи ҷон ки дар ту ҳайрон аст

دیده‌جان که در تو حیران است

Ҳарчӣ ҷуз туаст мухтасар дорад

هرچه جز توست مختصر دارد

Ҳар ки рӯй чу офтоб ту дид

هر که روی چو آفتاب تو دید

Натавонад ки дида бардорад

نتواند که دیده بردارد

Ҳар ки бӯеи бёФт аз раҳи ту

هر که بویی بیافت از ره تو

Хоки роҳи ту тоҷ сар дорад

خاک راه تو تاج سر دارد

Ошиқ аз хештан наяндешад

عاشق از خویشتن نیندیشد

Гарчи роҳати басӣ хатар дорад

گرچه راهت بسی خطر دارد

Хешро маст вор дарфиканд

خویش را مست وار درفکند

Ҳар ки ӯ ҷони дида вар дорад

هر که او جان دیده‌ور دارد

Дар раҳи ишқи ту дили аттор

در ره عشق تو دل عطار

Оташии сахт дар ҷигар дорад

آتشی سخت در جگر دارد

Хониш
ғзл шморҳ 184 — ъндлӣб