Лаби ту мардумӣ дида дорад

لب تو مردمیّ دیده دارد

Вале зулфи ту сар гардӣда дорад

ولی زلف تو سر گردیده دارد

Ки донад то сари зулфи ту дар чин

که داند تا سر زلف تو در چین

Чаҳ зангӣ бача ногардӣда дорад

چه زنگی بچه ناگردیده دارد

Чу ҳасанат менагунҷад дар ҷаҳонӣ

چو حسنت می‌نگنجد در جهانی

Ба ҷонам чун раҳе дуздида дорад

به جانم چون رهی دزدیده دارد

Чу мижа бар сари чашмати нишонд

چو مژه ، بر سرِ چشمَش نشاند

Сари як мижа ҳар кӯ дида дорад

سر یک مژه هر کو دیده دارد

Висоли ту магар дар чин зулф аст

وصال تو مگر در چین زلف است

Ки чандини парда дарида дорад

که چندین پردهٔ دریده دارد

Кунун ҳар кӯ ба ҷони васли ту май ҷуст

کنون هر کو به جان وصل تو می‌جست

Агар дорад тамаъ бурӣда дорад

اگر دارد طمع ، ببریده دارد

Аз он шӯридаам аз пистаи ту

از آن شوریده‌ام از پستهٔ تو

Ки шӯр ӯ басӣ шӯрида дорад

که شور او بسی شوریده دارد

Хаёл рӯй ту устод дар қалб

خیال روی تو استاد در قلب

зи баҳри кини зира пӯшида дорад

ز بهر کین زره پوشیده دارد

Агар оҳанги хӯн резӣ надорад

اگر آهنگ خون ریزی ندارد

Чаро чандин ба хӯн ғлтидаҳ дорад

چرا چندین به خون غلطیده دارد

Фарид аз ту дилӣ дорад чу баҳрӣ

فرید از تو دلی دارد چو بحری

Ки баҳрии хӯни чунин ҷӯшида дорад

که بحری خون چنین جوشیده دارد

Хониш
ғзл шморҳ 185 — ъндлӣб