Зини дард касе хабар надорад

زین درد کسی خبر ندارد

Кини дард касе дигар надорад

کین درد کسی دگر ندارد

То дар сафари аўФкнди дардам

تا در سفر اوفکند دردم

Май сӯзаму кас хабар надорад

می‌سوزم و کس خبر ندارد

Кӯраст касе ки заррае ро

کور است کسی که ذره‌ای را

Бинад ки ҳазор дар надорад

بیند که هزار در ندارد

Чаҳ ҷои ҳазор ва сад ҳазор аст

چه جای هزار و صد هزار است

Як зарра чу по ва сар надорад

یک ذره چو پا و سر ندارد

Чандон ки шӯй ба заррае дар

چندان که شوی به ذره‌ای در

Мандяш ки раҳ дигар надорад

مندیش که ره دگر ندارد

Чун номутаноҳӣаст зарра

چون نامتناهی است ذره

Хоҷаи сари ин сафар надорад

خواجه سر این سفر ندارد

Он кас гуяд ки зарра хирад аст

آن کس گوید که ذره‌خرد است

Кӯи дидаи дида вар надорад

کو دیدهٔ دیده‌ور ندارد

Чун дидаи падеди гашти хуршед

چون دیده پدید گشت خورشید

Аз зарра бузургтар надорад

از ذره بزرگتر ندارد

Аз як асласт ҷумлаи пайдо

از یک اصل است جمله پیدا

Аммо дили ту назар надорад

اما دل تو نظر ندارد

Дар зарраи ту асли байн ки зарра

در ذره تو اصل بین که ذره

Аз зарра шудан хабар надорад

از ذره شدن خبر ندارد

Асласт ки фаръ май намояд

اصل است که فرع می‌نماید

Зон асл касе гузар надорад

زان اصل کسی گذر ندارد

Аттор агар забун Фрғ аст

عطار اگر زبون فرع است

Ҷони чашми зосл бар надорад

جان چشم زاصل بر ندارد