Агар дармон кунам имкон надорад

اگر درمان کنم امکان ندارد

Ки дарди ишқи ту дармон надорад

که درد عشق تو درمان ندارد

зи баҳри ишқи ту мавҷӣ нахезад

ز بحر عشق تو موجی نخیزد

Ки дар ҳар қатраи сад тӯфон надорад

که در هر قطره صد طوفان ندارد

Ғаматро поки бозӣ май бибояд

غمت را پاک‌بازی می‌بباید

Ки сад ҷон бахшад ва як ҷон надорад

که صد جان بخشد و یک جان ندارد

Ба ҳасани рои хеш андеша кардам

به حسن رای خویش اندیشه کردم

Ба ҳасан рӯй ту имкон надорад

به حسن روی تو امکان ندارد

Фрўгирди ҷаҳони хуршеди рӯят

فروگیرد جهان خورشید رویت

Агар зулфи тўош пинҳон надорад

اگر زلف تواش پنهان ندارد

Фалакгар сӯфӣеи пирӯза пӯш аст

فلک گر صوفییی پیروزه‌پوش است

Вале ин ҳаст ӯро кон надорад

ولی این هست او را کان ندارد

Агарчӣ дар ҷаҳони хуршеди рӯйиш

اگرچه در جهان خورشید رویش

Ба зебои худ товон надорад

به زیبایی خود تاوان ندارد

Чу натавонад ки чун рӯй ту бошад

چو نتواند که چون روی تو باشد

Бигӯ то хеш саргардон надорад

بگو تا خویش سرگردان ندارد

Чу тӯтии хати ту бар даҳонат

چو طوطی خط تو بر دهانت

Касе бар нуқтаи сад бурҳон надорад

کسی بر نقطه صد برهان ندارد

Сари зулфи ту чун гирам ки бе ту

سر زلف تو چون گیرم که بی تو

Ғамам чун зулфи ту поён надорад

غمم چون زلف تو پایان ندارد

Лабати хӯнам чаро резад ба дандон

لبت خونم چرا ریزد به دندان

Агар бар ман ба хӯн дандон надорад

اگر بر من به خون دندان ندارد

Фариди имрӯз хуш хонтар зи хатат

فرید امروز خوش خوان‌تر ز خطت

Хаттии сарсабз дар девон надорад

خطی سرسبز در دیوان ندارد