Ҳарчӣ нишон кунӣ туе , роҳи нишон наме барад

هرچه نشان کنی تویی، راه نشان نمی‌برد

Вончаҳи нишонпазир не , ин сухани он наме барад

وآنچه نشان‌پذیر نی، این سخن آن نمی‌برد

Гуфт забони зи сари бунаи хоки ббошу сари буна

گفت زبان ز سر بنه خاک بباش و سر بنه

Зонк зи лутфи ин сухан , гуфт забон наме барад

زانک ز لطف این سخن، گفت زبان نمی‌برد

Дар дили мард ҷавҳарӣаст аз дўҷҳони бурун шуда

در دل مرد جوهری است از دوجهان برون شده

Пай чу бкрдаҳанд гуми каси паии он наме барад

پی چو بکرده‌اند گم کس پی آن نمی‌برد

Моҳи рхои рухи туро паии набард ба ҳеҷ рӯй

ماه رخا رخ تو را پی نبرد به هیچ روی

Ҳар ки ба завқи нестии роҳ ба ҷон наме барад

هر که به ذوق نیستی راه به جان نمی‌برد

Зинда бамурдам аз ғамат хом бсухтам зи ту

زنده بمردم از غمت خام بسوختم ز تو

То ба кӣ ин фиғон барам низ фиғон наме барад

تا به کی این فغان برم نیز فغان نمی‌برد

Як сари мӯии азин сухан боз наёяд он касе

یک سر موی ازین سخن ، باز نیابد آن کسی

Кӯи бадари ту ақлро мӯии кашон наме барад

کو بدر تو عقل را موی کشان نمی‌برد

Ончӣ Фарид ёфтаст аз раҳи ишқи соъатӣ

آنچه فرید یافتست از ره عشق ساعتی

Ҳеҷ касе ба умри худ бо сари он наме барад

هیچ کسی به عمر خود با سر آن نمی‌برد