Дам исоаст ки бо бод саҳар ме гузарад

دم عیسی است که با باد سحر می‌گذرد

Воб Хизраст ки бар рӯй Хизр ме гузарад

وآب خضر است که بر روی خضر می‌گذرد

Умр агарчӣ гузаронаст аҷаб ме дорам

عمر اگرچه گذران است عجب می‌دارم

Бо чунон бод ва чунин об агар ме гузарад

با چنان باد و چنین آب اگر می‌گذرد

наменадонам ки зи фирдавси сабои баҳр чаҳ кор

می‌ندانم که ز فردوس صبا بهر چه کار

намерасад ҳоле ва чун мурғ ба пар ме гузарад

می‌رسد حالی و چون مرغ به پر می‌گذرد

Ёсаминро ки агар ҳаст Бақоӣ нафасӣ аст

یاسمین را که اگر هست بقایی نفسی است

Ҳар нафаси ҷилвагар аз даст дигар ме гузарад

هر نفس جلوه‌گر از دست دگر می‌گذرد

Лолаи баси гарм мизоҷаст ки бо сардии кӯҳ

لاله بس گرم مزاج است که با سردی کوه

Бо дилии сӯхта дар хӯн ҷигар ме гузарад

با دلی سوخته در خون جگر می‌گذرد

Гўиёи умри гули тозаи сабоӣ саҳар аст

گوییا عمر گل تازه صبای سحر است

Каз пас пардаи буруни номдаҳ бар ме гузарад

کز پس پرده برون نامده بر می‌گذرد

Гули сероб ки аз оташи дили ташна лаб аст

گل سیراب که از آتش دل تشنه لب است

Об хоҳӣаст ки бо ҷом бзр ме гузарад

آب خواهی است که با جام بزر می‌گذرد

Абри пар об кунад ҷомаш ва аз абр ӯ ро

ابر پر آب کند جامش و از ابر او را

Ҷоми нобарда ба лаби оби з сар ме гузарад

جام نابرده به لب آب ز سر می‌گذرد

Дар аҷаб мондаам то гултарро ба дареғ

در عجب مانده‌ام تا گل‌تر را به دریغ

Ин чаҳ умраст ки ноомада дар ме гузарад

این چه عمر است که ناآمده در می‌گذرد

Абр аз хиҷлату тшўири дроФшонии шоҳ

ابر از خجلت و تشویر درافشانی شاه

Май дамади оташ ва бо доман тар ме гузарад

می‌دمد آتش و با دامن تر می‌گذرد

Тарабӣ дар ҳамаи длҳости дарин фасли имрӯз

طربی در همه دلهاست درین فصل امروز

Гўиё бар лаби аттор шукр ме гузарад

گوییا بر لب عطار شکر می‌گذرد