зи зулфат зинда медорад сабои анфоси исо ро

ز زلفت زنده می‌دارد صبا انفاس عیسی را

з рӯят мекунад равшани хаёлати чашми Мӯсо ро

ز رویت می‌کند روشن خیالت چشم موسی را

Саҳаргаҳи азм бустон кун сабӯҳӣ дар гулистон кун

سحرگه عزم بستان کن صبوحی در گلستان کن

Ба булбул май барад аз гули сабои сад гӯнаи башарӣ ро

به بلبل می‌برد از گل صبا صد گونه بشری را

Касе бо шавқ рӯҳонӣ нахоҳад завқи ҷисмонӣ

کسی با شوق روحانی نخواهد ذوق جسمانی

Барои гулбуни васлаш раҳо кун ману селоӣ ро

برای گلبن وصلش رها کن من و سلوی را

Гар аз пардаи буруни ое ва моро рӯй бинмое

گر از پرده برون آیی و ما را روی بنمایی

Бисӯзӣ хирқа даъвӣ биёбӣ нури маънӣ ро

بسوزی خرقهٔ دعوی بیابی نور معنی را

Дил аз мо мекунад даъвии сари зулфат ба сад маънӣ

دل از ما می‌کند دعوی سر زلفت به صد معنی

Чу дилҳо дар шикан дорад чаҳ муҳтоҷаст даъвӣ ро

چو دل‌ها در شکن دارد چه محتاج است دعوی را

Ба як дами зуҳди сӣ сола ба як дам бода бифурӯшам

به یک دم زهد سی ساله به یک دم باده بفروشم

Агар дар бода андозад рахти акси таҷаллӣ ро

اگر در باده اندازد رخت عکس تجلی را

Нгоринӣ ки ман дорам агар бурқаъи барандозад

نگارینی که من دارم اگر برقع براندازد

Нмондзинту равнақи нгорстони Монӣ ро

نماند زینت و رونق نگارستان مانی را

Длоромӣ ки ман донамгар аз парда бурун ояд

دلارامی که من دانم گر از پرده برون آید

Набинӣ ҷуз ба майхонаи азин пас аҳли тақво ро

نبینی جز به میخانه ازین پس اهل تقوی را

Шавад дар гулхани дӯзахи талаби корӣ чу атторат

شود در گلخن دوزخ طلب کاری چو عطارت

Агар дар равза бинмое ба мо нури таҷаллӣ ро

اگر در روضه بنمایی به ما نور تجلی را