Зулфи ту марои банди дилу ғорат ҷон кард

زلف تو مرا بند دل و غارت جان کرد

Ишқи ту марои ронда ба гирди ду ҷаҳон кард

عشق تو مرا رانده به گرد دو جهان کرد

Гӯйӣ ки бало бо сари зулфи ту қарин буд

گویی که بلا با سر زلف تو قرین بود

Гӯйӣ ки қазо бо ғами ишқи ту қирон кард

گویی که قضا با غم عشق تو قران کرد

Андари талаби зулфи ту умрии дил ман рафт

اندر طلب زلف تو عمری دل من رفت

Чун ёфт раҳи зулфи ту як ҳалқа нишон кард

چون یافت ره زلف تو یک حلقه نشان کرد

Вақти саҳарӣ бод даромад зи пасу пеш

وقت سحری باد درآمد ز پس و پیش

Ваон ҳалқаи зи чашми ман саргашта ниҳон кард

وان حلقه ز چشم من سرگشته نهان کرد

Чун ҳалқаи зулфи ту ниҳони гашти дилами барад

چون حلقهٔ زلف تو نهان گشت دلم برد

Чун барад дилам омаду оҳанг ба ҷон кард

چون برد دلم آمد و آهنگ به جان کرد

Ҷон низ ба савдои сари зулф ту бархест

جان نیز به سودای سر زلف تو برخاست

Пеш омаду умрӣ чу дилам дар сар он кард

پیش آمد و عمری چو دلم در سر آن کرد

Ногуҳи сари мӯеи зи сари зулфи ту дар тохт

ناگه سر مویی ز سر زلف تو در تاخت

Ҷонро зи пас пардаи худ мӯӣ кашон кард

جان را ز پس پردهٔ خود موی کشان کرد

Фии алҷмлаҳи басии так ки задам то ки яқини гашт

فی‌الجمله بسی تک که زدم تا که یقین گشت

Каз зулфи ту як мӯӣ нишон менатавон кард

کز زلف تو یک موی نشان می نتوان کرد

Гарчи натавон кард баёни сари зулфат

گرچه نتوان کرد بیان سر زلفت

Он моя ки аттор тавонист баён кард

آن مایه که عطار توانست بیان کرد

Хониш
ғзл шморҳ 206 — ъндлӣб