Бе лаъли лабати васф шукр менатавон кард
بی لعل لبت وصف شکر مینتوان کرد
Бе акси рахти фаҳм қамар менатавон кард
بی عکس رخت فهم قمر مینتوان کرد
Чун садақа сетонеаст шукри лаъли лабат ро
چون صدقه ستانی است شکر لعل لبت را
Васфи лаби лаълат ба шукр менатавон кард
وصف لب لعلت به شکر مینتوان کرد
Мӯеи зи миёни ту нишон менатавон дод
مویی ز میان تو نشان مینتوان داد
Сифрии зи даҳони ту хабар менатавон кард
صفری ز دهان تو خبر مینتوان کرد
Барги гулат озурда шавад аз назари тез
برگ گلت آزرده شود از نظر تیز
Зон дар рухи ту тез назар менатавон кард
زان در رخ تو تیز نظر مینتوان کرد
Чун зулфи ту зеру зибрии ҳама халқ аст
چون زلف تو زیر و زبری همه خلق است
Бе зулфи ту дили зер ва зибр менатавон кард
بی زلف تو دل زیر و زبر مینتوان کرد
Дар воқеаи ишқи рахт аз ҳама навъе
در واقعهٔ عشق رخت از همه نوعی
Кардем басии ҳила дигар менатавон кард
کردیم بسی حیله دگر مینتوان کرد
Ин кор ба афсона ба сар менатавон барад
این کار به افسانه به سر مینتوان برد
ВоФсонаҳи ишқи ту зибр менатавон кард
وافسانهٔ عشق تو زبر مینتوان کرد
Аз ту камарӣ менатавон баст ба сад сол
از تو کمری مینتوان بست به صد سال
Чун бо ту ба ҳам даст ва камар менатавон кард
چون با تو به هم دست و کمر مینتوان کرد
Бе тӯшаи хӯни ҷигарам гар нахурӣ ту
بی توشهٔ خون جگرم گر نخوری تو
Дар водии ишқи ту сафар менатавон кард
در وادی عشق تو سفر مینتوان کرد
Гуфтӣ чу бисӯзам ҷигарати он ту бошам
گفتی چو بسوزم جگرت آن تو باشم
Ин сӯхтаро сӯхта тар менатавон кард
این سوخته را سوختهتر مینتوان کرد
Гуфтӣ ту ки мурғи манӣ оҳанг ба ман кун
گفتی تو که مرغ منی آهنگ به من کن
Оҳанги бад-ӣни болу бад-ӣн пар натавон кард
آهنگ بدین بال و بدین پر نتوان کرد
Кӣ дар ту расми гирди ту дарёии пари оташ
کی در تو رسم گرد تو دریای پر آتش
Чун қасди ту аз бим хатар менатавон кард
چون قصد تو از بیم خطر مینتوان کرد
Беашк чу хӯнами зи ғами нақши хаёлат
بی اشک چو خونم ز غم نقش خیالت
Наққошии ин рӯй чу зар менатавон кард
نقاشی این روی چو زر مینتوان کرد
Тарки ғам ту кард марои ашки чунин сурх
ترک غم تو کرد مرا اشک چنین سرخ
Дар гардани ҳиндӯӣ басар менатавон кард
در گردن هندوی بصر مینتوان کرد
Чун ҳар чаҳ ки он пеш ман ояд з ту ояд
چون هر چه که آن پیش من آید ز تو آید
Аз оташ сӯзанда ҳазар менатавон кард
از آتش سوزنده حذر مینتوان کرد
Дар пои ғам аз дасти дили ошиқи аттор
در پای غم از دست دل عاشق عطار
Афтодаи чунонам ки гузар менатавон кард
افتاده چنانم که گذر مینتوان کرد