Хатати хуршедро дар доман оварад

خطت خورشید را در دامن آورد

зи машки ноби хирман хирман оварад

ز مشک ناب خرمن خرمن آورد

Чунон хатат баровардаст дастӣ

چنان خطت برآوردست دستی

Ки бо хуршеду ма дар гардан оварад

که با خورشید و مه در گردن آورد

Каллаи дори фалак аз ишқи хатат

کله‌دار فلک از عشق خطت

Чу гул карда қабо пероҳан оварад

چو گل کرده قبا پیراهن آورد

Хати мишкӣнати ҷӯшӣ дар дили андохт

خط مشکینت جوشی در دل انداخت

Лаби ширинати ҷӯшӣ дар ман оварад

لب شیرینت جوشی در من آورد

Фалакро ишқи ту дар гардиши андохт

فلک را عشق تو در گردش انداخت

Ҷаҳонро шавқи ту дар шеван оварад

جهان را شوق تو در شیون آورد

Надонам то фалак дар ҳеҷ даврӣ

ندانم تا فلک در هیچ دوری

Ба хӯбии ту як симин тан оварад

به خوبی تو یک سیمین‌تن آورد

Фалак чун ҳар шабии зулф ту ме дид

فلک چون هر شبی زلف تو می‌دید

Ки чандини ҳалқа мрдоФкн оварад

که چندین حلقهٔ مردافکن آورد

зи чашм бад битарсед аз кавокиб

ز چشم بد بترسید از کواکب

Сари зулфи туро чӯбак зан оварад

سر زلف تو را چوبک‌زن آورد

Аз он сари ришта гум кардам ки рӯят

از آن سر رشته گم کردم که رویت

Даҳоне ҳамчуи чашм сӯзан оварад

دهانی همچو چشم سوزن آورد

Аз он саргашта дил мондам ки лаълат

از آن سرگشته دل ماندم که لعلت

Гуҳари сӣ дона дар як арзан оварад

گهر سی‌دانه در یک ارزن آورد

зи баҳри заррае васли ту ҳар рӯз

ز بهر ذره‌ای وصل تو هر روز

Агар хуршеди ваҷҳе равшан оварад

اگر خورشید وجهی روشن آورد

Чун он зарра наёфт аз хиҷлати он

چون آن ذره نیافت از خجلت آن

Фурӯ шуд зарду сар дар доман оварад

فرو شد زرد و سر در دامن آورد

Дили аттор дар васлати замирӣ

دل عطار در وصلت ضمیری

Ба асрори сухан обистан оварад

به اسرار سخن آبستن آورد