Чу тӯтии хат ӯ пар бар оварад

چو طوطی ، خطِّ او ، پَر سَر بر آورد

Ҷаҳони ҳасан дар зер пар оварад

جهان حسن در زیر پر آورد

Ба хуши рангии Рахш олам барафрӯхт

به خوش رنگی رخش عالم برافروخت

зи сарсабзии хаташи рангӣ бар оварад

ز سرسبزی خطش رنگی بر آورد

Лаб чун лаълаш аз чашмами гуҳари рехт

لب چون لعلش از چشمم گهر ریخت

Бар чун симаш аз рӯем зар оварад

بر چون سیمش از رویم زر آورد

Гул аз шарми рух ӯ хушки лаби гашт

گل از شرم رخ او خشک لب گشت

зи хушкӣ эй аҷаби доман тар оварад

ز خشکی ای عجب دامن تر آورد

Даҳони танг ӯ ёрб чаҳ чашма аст

دهان تنگ او یارب چه چشمه است

Ки аз ханда ба дарё гавҳар оварад

که از خنده به دریا گوهر آورد

Сари зулфаши шикори дилбарӣ ро

سر زلفش شکار دلبری را

Ҳазорон ҳалқа дар якдигар оварад

هزاران حلقه در یکدیگر آورد

Фалак зон чанбарӣ омад ки зулфаш

فلک زان چنبری آمد که زلفش

Фалакро низ сар дар чанбар оварад

فلک را نیز سر در چنبر آورد

Фалак дар пой ӯ чун гӯй май гашт

فلک در پای او چون گوی می‌گشت

Чу чавгонаш ба хизмат бар сар оварад

چو چوگانش به خدمت بر سر آورد

Чу шуд аттори лолоӣ дар ӯ

چو شد عطار لالای در او

зи зулфаши ходимиро анбар оварад

ز زلفش خادمی را عنبر آورد