Чун зулфи биқрорш бар рух қарор гирад

چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد

Аз рашк рӯй маро дар сад нигор гирад

از رشک روی مه را در صد نگار گیرد

Аз бас ки ҳалқаи бинӣ дар зулфи мшкборш

از بس که حلقه بینی در زلف مشکبارش

Сад даст бояд онҷо то дар шумор гирад

صد دست باید آنجا تا در شمار گیرد

Гар зоҳидӣ бибинад мигўнии лаб ӯ

گر زاهدی ببیند میگونی لب او

То рӯзи растхезаш зон мехумор гирад

تا روز رستخیزش زان می خمار گیرد

Гар моҳи лолаи гаванаши тобад ба наргису гул

گر ماه لاله گونش تابد به نرگس و گل

Гулзори пой то сар аз рашк хор гирад

گلزار پای تا سر از رشک خار گیرد

Гар аз камони абрӯи бодоми нргсинш

گر از کمان ابرو بادام نرگسینش

Як тири бргшоиди сайдӣ ҳазор гирад

یک تیر برگشاید صیدی هزار گیرد

Хуршеди кӯи зи танагӣ бар чарх мекашад теғ

خورشید کو ز تنگی بر چرخ می‌کشد تیغ

Аз бими тири чашмаши гардун ҳисор гирад

از بیم تیر چشمش گردون حصار گیرد

ӯ офтоб ҳасанаст аз парда гар битобад

او آفتاب حسن است از پرده گر بتابد

Даҳри хрФи зи рӯйиши табъ баҳор гирад

دهر خرف ز رویش طبع بهار گیرد

Ошиқ ки аз майонаш мӯе хабар надорад

عاشق که از میانش مویی خبر ندارد

Дар орзӯии мӯяш аз ҷон канор гирад

در آرزوی مویش از جان کنار گیرد

Атторро ба ваъда дил медиҳад валикин

عطار را به وعده دل می‌دهد ولیکن

Андари миёни оташи дил чун қарор гирад

اندر میان آتش دل چون قرار گیرد

Хониш
ғзл шморҳ 221 — ъндлӣб