Чу ба хандаи лаби гушойии ду ҷаҳон шукр бигирад

چو به خنده لب گشایی دو جهان شکر بگیرد

Ба назораи ҷамолати ҳамаи тан шукр бигирад

به نظارهٔ جمالت همه تن شکر بگیرد

Қадре зи нури рӯят ба ду олам ар дар уфтад

قدری ز نور رویت به دو عالم ار در افتد

Ҳамаи арсаҳои олам ба ҳамон қадар бигирад

همه عرصه‌های عالم به همان قدر بگیرد

Чу дар орзӯии рӯяти нафасии з дил барорам

چو در آرزوی رویت نفسی ز دل برآرم

зи дами фусурдаи ман нафас саҳар бигирад

ز دم فسردهٔ من نفس سحر بگیرد

Чаҳ ғам раҳаст ин худ ки дилами дамии дарин раҳ

چه غم ره است این خود که دلم دمی درین ره

На ғамӣ дигар гузинад на раҳе дигар бигирад

نه غمی دگر گزیند نه رهی دگر بگیرد

Агар аз итоби ғайрати раҳ ошиқон бигирӣ

اگر از عتاب غیرت ره عاشقان بگیری

зи сиришки ошиқонати ҳама раҳгузар бигирад

ز سرشک عاشقانت همه رهگذر بگیرد

зи паии ту ҷони аттор агар имтиҳон кунандаш

ز پی تو جان عطار اگر امتحان کنندش

Ба мдиҳи ту ду олам ба дар ва гуҳар бигирад

به مدیح تو دو عالم به در و گهر بگیرد