Чу қуфли лаъл бар дарҷ гуҳар зад

چو قفل لعل بر درج گهر زد

Ҷаҳонии халқро бар икдгр зад

جهانی خلق را بر یکدگر زد

Лаби лаълаши ҷаҳонро барҳами андохт

لب لعلش جهان را برهم انداخت

Хати сабзаши қазоро бар қадар зад

خط سبزش قضا را بر قدر زد

Наботи хат ӯ чун аз шукр раст

نبات خط او چون از شکر رست

зи хиҷлат чун асал ҳал шуд тбр зад

ز خجلت ، چون عسل حل شد طبرزد

Ба Рахши ҳасан чун бар ошиқони тохт

به رخش حسن چون بر عاشقان تاخت

Наяндешеду лоф лотзр зад

نیندیشید و لاف لاتذر زد

Рух ӯ тоб дар хуршед ва ма дод

رخ او تاب در خورشید و مه داد

Лаб ӯ бонг бар танг шукр зад

لب او بانگ بر تنگ شکر زد

Чу наққоши азал аз баҳри хаташ

چو نقاش ازل از بهر خطش

Ба симини лавҳ ӯ бирнги барзад

به سیمین لوح او بیرنگ برزد

Чу хат бинвишт гӯйии нуқтаи лаъл

چو خط بنوشت گویی نقطهٔ لعل

Дарунаши сӣ ситора бар қамар зад

درونش سی ستاره بر قمر زد

Басӣ мезад ба мижгон бар дилами тир

بسی می‌زد به مژگان بر دلم تیر

Бадв гуфтам ки кам зан бештар зад

بدو گفتم که کم زن بیشتر زد

Дилам аз турра чун зер ва зибр кард

دلم از طره چون زیر و زبر کرد

Гиреҳ бар турраи зер ва зибр зад

گره بر طرهٔ زیر و زبر زد

Дилам хӯн кард то аз пош бификанад

دلم خون کرد تا از پاش بفکند

Ақиқии гашт онгаҳ бар камар зад

عقیقی گشت آنگه بر کمر زد

Дилам бо ӯ чу дастӣ дар камар кард

دلم با او چو دستی در کمر کرد

Камарбанди фалакро даст дар зад

کمربند فلک را دست در زد

Фарид ӯро гузид аз ҳар ду олам

فرید او را گزید از هر دو عالم

Ба як дами оташӣ дар хушк ва тар зад

به یک‌دم آتشی در خشک و تر زد