Дил ба савдои ту ҷон дар бозад

دل به سودای تو جان در بازد

Ҷон барои ту ҷаҳон дар бозад

جان برای تو جهان در بازد

Дил чу ишқи ту даройад ба миён

دل چو عشق تو درآید به میان

Ҳарчӣ дорад ба миён дар бозад

هرچه دارد به میان در بازد

Вар бигӯед ки киро дорад дӯст

ور بگوید که که را دارد دوست

Сар ба даъвии забон дар бозад

سر به دعوی زبان در بازد

Ҳар ки дар кӯй ту ояд ба қимор

هر که در کوی تو آید به قمار

Дил барафшонаду ҷон дар бозад

دل برافشاند و جان در بازد

Ҳар ки як ҷуръа май ишқ ту хӯрд

هر که یک جرعه می عشق تو خورد

Ҷону дили наъраи занон дар бозад

جان و دل نعره‌زنان در بازد

Ҷумлаи неку бад аз сари бунаад

جملهٔ نیک و بد از سر بنهد

Ҳамаи ному нишон дар бозад

همهٔ نام و نشان در بازد

Ҳеҷ чизаш ба нагирад доман

هیچ چیزش به نگیرد دامن

Гар ҳамаи суду зиён дар бозад

گر همه سود و زیان در بازد

Ҷони аттори дарин водии ишқ

جان عطار درین وادی عشق

Ҳар чаҳ кунасту макон дар бозад

هر چه کون است و مکان در بازد

Хониш
ғзл шморҳ 227 — ъндлӣб