Оҳҳои оташинами пардаҳои шаб бсухт

آه‌های آتشینم پرده‌های شب بسوخت

Бар дил омад вази туфи дили ҳам забони ҳам лаб бсухт

بر دل آمد وز تف دل هم زبان هم لب بسوخت

Дӯш дар вақти саҳар оҳӣ баровардам зи дил

دوش در وقت سحر آهی برآوردم ز دل

Дар замин оташ фитод ва бар фалак кавкаб бсухт

در زمین آتش فتاد و بر فلک کوکب بسوخت

Ҷони пари хӯнам ки муштии хоки доман гир ӯст

جان پر خونم که مشتی خاک دامن گیر اوست

Гоҳи андар тоб монаду гоҳи андар таб бсухт

گاه اندر تاب ماند و گاه اندر تب بسوخت

Пардаи пиндори кон чун сади Искандар қавӣ аст

پردهٔ پندار کان چون سد اسکندر قوی است

Оҳ хӯн олуд ман ҳар шаб ба як ёрб бсухт

آه خون آلود من هر شب به یک یارب بسوخت

Рӯзи дигари пардаи дигар бурун омад зи ғайб

روز دیگر پردهٔ دیگر برون آمد ز غیب

Пардаи дигар ба ёрбҳои дигршб бсухт

پردهٔ دیگر به یارب‌های دیگرشب بسوخت

Ҳар ки ӯ хомаст гӯ дар мазҳаби мо на қадам

هر که او خام است گو در مذهب ما نه قدم

Зонка даъвӣ хом шуд ҳар кӯи дарин мазҳаб бсухт

زانکه دعوی خام شد هر کو درین مذهب بسوخت

Бози ишқаш чун дили аттор дар мхлб гирифт

باز عشقش چون دل عطار در مخلب گرفت

Аз дили гармаш аҷаб набӯд агар мхлб бсухт

از دل گرمش عجب نبود اگر مخلب بسوخت