Гар оҳ кунам забон бисӯзад
گر آه کنم زبان بسوزد
Бигузар зи забон ҷаҳон бисӯзад
بگذر ز زبان جهان بسوزد
Зини сӯз ки дар дилам фитодаст
زین سوز که در دلم فتادست
Май тарсам аз он ки ҷон бисӯзад
میترسم از آن که جان بسوزد
Ин сӯз ки аз замин дил хост
این سوز که از زمین دل خاست
Бимаст ки осмон бисӯзад
بیم است که آسمان بسوزد
Ин оташи тезро ки дар ҷон аст
این آتش تیز را که در جان است
Гар ном барам забон бисӯзад
گر نام برم زبان بسوزد
Шуд теғи забони ман чунон гарм
شد تیغ زبان من چنان گرم
Аз сина ки то миён бисӯзад
از سینه که تا میان بسوزد
Мағзам ҳама сӯхтаст вомрўз
مغزم همه سوختست وامروز
Вақтаст ки устихон бисӯзад
وقت است که استخوان بسوزد
Гар бар гӯям ғамӣ ки дорам
گر بر گویم غمی که دارم
Олами ҳама ҷовдон бисӯзад
عالم همه جاودان بسوزد
Сад оҳ кунам ки ҳар яке зу
صد آه کنم که هر یکی زو
Ду кун ба як замон бисӯзад
دو کون به یک زمان بسوزد
Аттори магар ки хом афтод
عطار مگر که خام افتاد
Шояд ки зи нанг он бисӯзад
شاید که ز ننگ آن بسوزد