Агар зи пеши ҷамолат ниқоб бархезад

اگر ز پیش جمالت نقاب برخیزد

зи зарраи зарраи ҳазор офтоб бархезад

ز ذره ذره هزار آفتاب برخیزد

Ҷаҳони зи фитнаи бедор растхез шавад

جهان ز فتنهٔ بیدار رستخیز شود

Чу чашми ним хумораши з хоб бархезад

چو چشم نیم‌خمارش ز خواب برخیزد

Ба маҷлисӣ ки занад хандаи лаъли мигўнш

به مجلسی که زند خنده لعل میگونش

Хирад агар биншинад хароб бархезад

خرد اگر بنشیند خراب برخیزد

Агар ба ханда дар ояд лабаши з ҳар сӯе

اگر به خنده در آید لبش ز هر سویی

Ҳазор наъраи зан бешароб бархезад

هزار نعره‌زن بی شراب برخیزد

Зумурради хати ту чун зи лаъли брҷўшд

زمرد خط تو چون ز لعل برجوشد

Ҳазор ҷӯши зи лаъл хўшоб бархезад

هزار جوش ز لعل خوشاب برخیزد

зи бас ки буии гули оризаш арақ гирад

ز بس که بوی گل عارضش عرق گیرد

зи хори рашк , хурӯш аз гулоб бархезад

ز خار رشک، خروش از گلاب برخیزد

зи бас ки аҳли ҷаҳонро чу сувар дам диҳад ӯ

ز بس که اهل جهان را چو صور دم دهد او

Қиёматии зи ҷаҳон хароб бархезад

قیامتی ز جهان خراب برخیزد

Ҷнобтӣ ки зи даъвии ишқ ӯ бинишаст

جنابتی که ز دعوی عشق او بنشست

Чу ғуслсозӣ аз хӯн ноб бархезад

چو غسل سازی از خون ناب برخیزد

Ки он чунон ҳдсӣ то ки ту нигареи хӯн

که آن چنان حدثی تا که تو نگریی خون

Гумон мабар ки ба дарёӣ об бархезад

گمان مبر که به دریای آب برخیزد

Хабари крост ки аз баҳри туф ҳар ҷгарӣ

خبر کراست که از بهر تف هر جگری

зи зулф машк фишонаш чаҳ тоб бархезад

ز زلف مشک فشانش چه تاب برخیزد

Нишони крост ки аз баҳри ғорати ду ҷаҳон

نشان کراست که از بهر غارت دو جهان

зи офтоби Рахш кӣ ниқоб бархезад

ز آفتاب رخش کی نقاب برخیزد

Агар адо кунад аз лафзи хеши шеъри Фарид

اگر ادا کند از لفظ خویش شعر فرید

зи пеши чашмаи ҳайвон ҳиҷоб бархезад

ز پیش چشمهٔ حیوان حجاب برخیزد