Гарчи зи ту ҳар рӯзами сад фитна дигар хезад

گرچه ز تو هر روزم صد فتنه دگر خیزد

Дар ишқи ту ҳар соъати дили шефтатар хезад

در عشق تو هر ساعت دل شیفته‌تر خیزد

Лаълат ки шукр дорад ҳқо ки яқинами ман

لعلت که شکر دارد حقا که یقینم من

Гар дар ҳамаи хузистони зини шеваи шукри хезад

گر در همه خوزستان زین شیوه شکر خیزد

Ҳргаҳ ки чу чавгонии зулфи ту ба пой уфтад

هرگه که چو چوگانی زلف تو به پای افتد

Дил дар хами зулфи ту чун гӯй ба сари хезад

دل در خم زلف تو چون گوی به سر خیزد

Гуфтӣ ба бар симини зар аз ту барангезам

گفتی به بر سیمین زر از تو برانگیزم

Охири з чу ман муфлиси доне ки чаҳ зари хезад

آخر ز چو من مفلس دانی که چه زر خیزد

Қалбӣаст маро дар бар рӯеаст маро чун зар

قلبی است مرا در بر رویی است مرا چون زر

Ин қалб ки баргирад зон ваҷҳ чаҳ бархезад

این قلب که برگیرد زان وجه چه برخیزد

То дар ту назар кардам расвои ҷаҳони гаштам

تا در تو نظر کردم رسوای جهان گشتم

Ореи ҳамаи расвои аввали зи назари хезад

آری همه رسوایی اول ز نظر خیزد

Гуфтӣ чу манӣ багазин то ман барҳам аз ту

گفتی چو منی بگزین تا من برهم از تو

Оре чу ту бгзинм ,гар чун ту дигар хезад

آری چو تو بگزینم، گر چون تو دگر خیزد

Бечораи дилам бекас каз шавқи рахт ҳар шаб

بیچاره دلم بی کس کز شوق رخت هر شب

Бар хок дарат уфтад дар хӯни ҷигари хезад

بر خاک درت افتد در خون جگر خیزد

Чу хоки туами охири хӯнам ба чаҳ май резӣ

چون خاکِ توام آخر ، خونم به چه می‌ریزی

Аз хӯн чу ман хокӣ чаҳ хезад агар хезад

از خون چو من خاکی چه خیزد اگر خیزد

Аттор агар рӯзии рухи тоза буд бе ту

عطار اگر روزی رخ تازه بود بی تو

Он тозагии рӯйиш аз дидатар хезад

آن تازگی رویش از دیدهٔ‌تر خیزد