Агар зи зулфи туами ҳалқае ба гӯш расад

اگر ز زلف توام حلقه‌ای به گوش رسد

зи ҳалқи ман ба сипеҳри нуҳум хурӯш расад

ز حلق من به سپهر نهم خروش رسد

зи фарти шодии васлаш ба қатъ ҷон бидиҳам

ز فرط شادی وصلش به قطع جان بدهم

Агар зи васли туами муждае ба гӯш расад

اگر ز وصل توام مژده‌ای به گوش رسد

Дар он замони ҳамаи хӯни дилам ба ҷӯш ояд

در آن زمان همه خون دلم به جوش آید

Ки ту зи паснигарӣ зулфи ту ба дӯш расад

که تو ز پس نگری زلف تو به دوش رسد

зи зулфи ту ба дилам чун ҳазор тоб расед

ز زلف تو به دلم چون هزار تاب رسید

Кунун чу баҳри диламро ҳазор ҷӯш расад

کنون چو بحر دلم را هزار جوش رسد

Нишастаам ба хамӯшӣ расидаи ҷон бар лаб

نشسته‌ام به خموشی رسیده جان بر لب

Ки як шаробам аз он лаъл сабзпуш расад

که یک شرابم از آن لعل سبزپوش رسد

Чу ҳаст лаъли лабатро ҳазор танги шукр

چو هست لعل لبت را هزار تنگ شکر

НиФтдт ки насибӣ бад-ӣн хамӯш расад

نیفتدت که نصیبی بدین خموش رسد

Агар зи лаъли туами як шукр насиб уфтад

اگر ز لعل توام یک شکر نصیب افتد

Фариди маст ба маҳшари шукр фуруш расад

فرید مست به محشر شکر فروش رسد