Буии зулф ёр омад ёрам инак ме расад

بوی زلف یارم آمد ، یارم اینک می‌رسد

Ҷон ҳаме осоеду дилдорам инак ме расад

جان همی آساید و دلدارم اینک می‌رسد

Аввалин шаби субҳдам бо ёрам инак май дамад

اولین شب صبحدم با یارم اینک می‌دمد

Вохрини андешау тиморам инак ме расад

وآخرین اندیشه و تیمارم اینک می‌رسد

Дар канори ҷӯйборони қомату рухсор ӯ

در کنار جویباران قامت و رخسار او

Сарви симини он гул бехорам инак ме расад

سرو سیمین آن گل بی‌خارم اینک می‌رسد

эй басои ғами кӯ маро хӯрду ғамам кас ме нахурд

ای بسا غم کو مرا خورد و غمم کس می‌نخورد

Чун набошам шод чун ғмхўорм инак ме расад

چون نباشم شاد چون غمخوارم اینک می‌رسد

Муддатӣ то будам андари орзӯии як назар

مدتی تا بودم اندر آرزوی یک نظر

Лоҷарами чандини назар дар корам инак ме расад

لاجرم چندین نظر در کارم اینک می‌رسد

Дайну дунёу дилу ҷону ҷаҳону молу малик

دین و دنیا و دل و جان و جهان و مال و ملک

Ончӣ ҳаст аз андак ва бисёрам инак ме расад

آنچه هست از اندک و بسیارم اینک می‌رسد

Рӯй ту моҳасту маи андар сафар гардад мудом

روی تو ماه است و مه اندر سفر گردد مدام

Ҳамчуи моҳ аз машриқи раҳи ёрам инак ме расад

همچو ماه از مشرق‌ره یارم اینک می‌رسد

Базми шодӣ аз барои нақли сармастони ишқ

بزم شادی از برای نقل سرمستان عشق

Пистау унноби шукри боРом инак ме расад

پسته و عناب شکر بارم اینک می‌رسد

Ман ба истиқбол ӯ ҷон бар каф аз баҳри нисор

من به استقبال او جان بر کف از بهر نثار

Ёр мегуяд кунун атторам инак ме расад

یار می‌گوید کنون عطارم اینک می‌رسد

Хониш
ғзл шморҳ 237 — ъндлӣб