Ҳам балои ту ба ҷон беқаророн ме расад

هم بلای تو به جان بی قراران می‌رسد

Ҳам ғами ишқати насиб ғмгсорон ме расад

هم غم عشقت نصیب غمگساران می‌رسد

Заррае ғам аз ту чун хоҳад гадои кӯии ту

ذره‌ای غم ، از تو چون خواهد؟ ، گدای کوی تو

Кини чунин мироси ғам бо шаҳсаворон ме расад

کین چنین میراث غم با شهسواران می‌رسد

Ман надорам Зуҳраи хоки пои ту кардани тамаъ

من ندارم زهره خاک پای تو کردن طمع

Зонка ин давлат ба фарқ тоҷдорон ме расад

زانکه این دولت به فرق تاجداران می‌رسد

Ҳар касе аз нақш рӯй ту хаёлӣ ме кунад

هر کسی از نقش روی تو خیالی می‌کند

Пас ба буии васли ту чун хосторон ме расад

پس به بوی وصل تو چون خواستاران می‌رسد

Ҳеҷ касро дар дамӣ сӯрат набандад то чаро

هیچ کس را در دمی صورت نبندد تا چرا

Нақш рӯй ту бад-ӣни сӯрат нигорон ме расад

نقش روی تو بدین صورت نگاران می‌رسد

Гули магар лофӣ зад аз хӯбӣ кунун пеши рахт

گل مگر لافی زد از خوبی کنون پیش رخت

Узри хоҳ аз даҳ забон чун шармсорон ме расад

عذر خواه از ده زبان چون شرمساران می‌رسد

Пеши рӯяти булбул ар дар пеш меояд шафиъ

پیش رویت بلبل ار در پیش می‌آید شفیع

ӯ арақ карда зи пас чун мигсорон ме расад

گل عرق کرده ، ز پس  ، چون میگساران می‌رسد

Давр аз рӯй ту натавонад биравӣ кас расед

دور از روی تو نتواند بروی کس رسید

Ончӣ аз рӯят ба рӯй дӯстдорон ме расад

آنچه از رویت به روی دوستداران می‌رسد

Зулфи шбрнгт чу бар гулгун саворӣ ме кунад

زلف شبرنگت چو بر گلگون سواری می‌کند

Олимии фитна ба рӯй беқаророн ме расад

عالمی فتنه به روی بی قراران می‌رسد

Рух чу гулбарги баҳор аз ман чаро пӯшӣ ба зулф

رخ چو گلبرگ بهار از من چرا پوشی به زلف

Кошки ман давр аз ту чун абр баҳорон ме расад

کاشک من دور از تو چون ابر بهاران می‌رسد

Бар хатат чун зор мегарем макун манъами азонк

بر خطت چون زار می‌گریم مکن منعم ازانک

Ин ҳамаи сарсабзии сабзаи з борон ме расад

این همه سرسبزی سبزه ز باران می‌رسد

Кӣ расад ошуфтагӣ аз рӯзгори булъаҷаб

کی رسد آشفتگی از روزگار بوالعجب

Ончӣ аз чашмати бад-ӣни ошуфта корон ме расад

آنچه از چشمت بدین آشفته‌کاران می‌رسد

Дил сипар бификанад аз ҳар ғамзаи чашми ту бас

دل سپر بفکند از هر غمزهٔ چشم تو بس

Дар кам аз як чашм зад сад тирборон ме расад

در کم از یک چشم زد صد تیرباران می‌رسد

Ҳеҷ дармонам накардӣ то ки ёрами хонда Эй

هیچ درمانم نکردی تا که یارم خوانده‌ای

Ҷумлаи дарди ту гӯйии қисм ёрон ме расад

جملهٔ درد تو گویی قسم یاران می‌رسد

Чун тамаъи ббридн аз васлати нишон кофарӣ аст

چون طمع ببریدن از وصلت نشان کافری است

Лоҷарами аттор чун умедворон ме расад

لاجرم عطار چون امیدواران می‌رسد