Як шарар аз айни ишқи дӯш падедор шуд

یک شرر از عین عشق دوش پدیدار شد

Тоӣ тариқат битофт ақл нигунсор шуд

طای طریقت بتافت عقل نگونسار شد

Мурғи дилами ҳамчуи боди гирди ду олами бгшт

مرغ دلم همچو باد گرد دو عالم بگشت

Ҳарчӣ на аз ишқ буд аз ҳама безор шуд

هرچه نه از عشق بود از همه بیزار شد

Бар дили он кас ки тофт як сари мӯи зини ҳадис

بر دل آن کس که تافت یک سر مو زین حدیث

Савмиъаи бтхонаҳи гашти хирқа чу зуннор шуд

صومعه بتخانه گشت خرقه چو زنار شد

Гар туфи хуршед ишқ ёфтае зарраи шӯ

گر تف خورشید عشق یافته‌ای ذره‌شو

Зуд ки хуршеди умр бар сар девор шуд

زود که خورشید عمر بر سر دیوار شد

Моҳи рхо ҳар ки дид зулфи ту кофар бимонад

ماه رخا هر که دید زلف تو کافر بماند

Лек ҳар онкас ки дид рӯй ту дайн дор шуд

لیک هر آنکس که دید روی تو دین‌دار شد

Доми сари зулфи ту боди сабо ҳалқа кард

دام سر زلف تو باد صبا حلقه کرد

Ҷони хилоиқ чу мурғи ҷумла гирифтор шуд

جان خلایق چو مرغ جمله گرفتار شد

Як шикан аз зулфи ту вақти саҳари кашфи гашт

یک شکن از زلف تو وقت سحر کشف گشت

Ҷони ҳамаи мункирони воқиф асрор шуд

جان همه منکران واقف اسرار شد

Боз чу зулф ту кард булъаҷабии ошкор

باز چو زلف تو کرد بلعجبی آشکار

Зоҳиди пашминаи пӯши сокин хумор шуд

زاهد پشمینه پوش ساکن خمار شد

Ҳар ки з дайн гашта буд чун рухи хуб ту дид

هر که ز دین گشته بود چون رخ خوب تو دید

Пои бад-ӣн дар ниҳоди боз ба иқрор шуд

پای بدین در نهاد باز به اقرار شد

Вонкаҳ мақар гашта буд ҳуҷҷати ислом ро

وانکه مقر گشته بود حجت اسلام را

Чун сари зулф ту дид бо сар инкор шуд

چون سر زلف تو دید با سر انکار شد

Рӯй туу мӯии ту к-эйат дайнасту куфр

روی تو و موی تو کایت دین است و کفر

Раҳбари аттори гашти раҳи зан аттор шуд

رهبر عطار گشت ره زن عطار شد

Хониш
ғзл шморҳ 248 — ъндлӣб