Дар роҳи ту ҳар ки роҳбар шуд

در راه تو هر که راهبر شد

Ҳар лаҳза ба табъи хок тар шуд

هر لحظه به طبع خاک تر شد

Ҳар хок ки зарраи қадами гашт

هر خاک که ذرهٔ قدم گشت

Дар олами ишқи тоҷ сар шуд

در عالم عشق تاج سر شد

То ту нашӯй чу зарраи ночиз

تا تو نشوی چو ذره ناچیز

Натавонӣ азин қафас ба дар шуд

نتوانی ازین قفس به در شد

Ҳар кӯ ба вуҷӯд зарра омад

هر کو به وجود ذره آمد

Фориғи зи вуҷӯди хайр ва шар шуд

فارغ ز وجود خیر و شر شد

Дар ҳастӣ худ чу зарраи гуми гашт

در هستی خود چو ذره گم گشت

Зотӣ ки зи ишқ муътабар шуд

ذاتی که ز عشق معتبر شد

Зарраи з ки пурсад ва чаҳ пурсад

ذره ز که پرسد و چه پرسد

Зеро ки зи хеш бехабар шуд

زیرا که ز خویش بی‌خبر شد

Хуршеди зи хеши зарра Эй дид

خورشید ز خویش ذره‌ای دید

Вонгаҳ ба даҳони шер дар шуд

وآنگه به دهان شیر در شد

Гар зарра роҳ нест хуршед

گر ذرهٔ راه نیست خورشید

Пайваста чаро чунин ба сар шуд

پیوسته چرا چنین به سر شد

Чун зарра касе ки пештар рафт

چون ذره کسی که پیشتر رفت

Саргаштаи роҳ бештар шуд

سرگشتهٔ راه بیشتر شد

Дар ишқ чу зарраи шӯ ки ишқаш

در عشق چو ذره شو که عشقش

Бар оҳану санг коргар шуд

بر آهن و سنگ کارگر شد

Бинмуд нахусти пардаи зулф

بنمود نخست پردهٔ زلف

Дар парда нишасту парда дар шуд

در پرده نشست و پرده در شد

Дардоади Нидо ки ҳамчуи зарра

درداد ندا که همچو ذره

Фонии сифатӣ ки дар сафар шуд

فانی صفتی که در سفر شد

Мӯии сари зулфи моаш ҷовид

موی سر زلف ماش جاوید

Ҳамроҳӣ кард ва роҳбар шуд

همراهی کرد و راهبر شد

Аттор чу зарра то фанои гашт

عطار چو ذره تا فنا گشت

Дар дидаи хеш мухтасар шуд

در دیدهٔ خویش مختصر شد