Бурқаъ аз хуршеди рӯйиш давр шуд

برقع از خورشید رویش دور شد

эй аҷаб ҳар заррае сад ҳур шуд

ای عجب هر ذره‌ای صد حور شد

Ҳамчуи хуршед аз фурӯғи талъаташ

همچو خورشید از فروغ طلعتش

Зарраи зарраи пой то сар нур шуд

ذره ذره پای تا سر نور شد

Ҷумла рӯй замин Мӯсо гирифт

جملهٔ روی زمین موسی گرفت

Ҷумлаи офоқи кӯҳ тавр шуд

جملهٔ آفاق کوه طور شد

Чун таҷаллиаш ба фарқ ки фитод

چون تجلی‌اش به فرق که فتاد

Тавр бо Мӯсои баҳам маҳҷӯр шуд

طور با موسی ،  ز هم مهجور شد

Фӯт хуршед набӯд соя ро

فوّت خورشید نبود سایه را

Лоҷарам он омад ин мақҳур шуд

لاجرم آن آمد این مقهور شد

Қатрае овоза дарё шунид

قطره‌ای آوازهٔ دریا شنید

Аз тамаъи шӯрида ва мағрур шуд

از طمع شوریده و مغرور شد

Муддатӣ мерафт чун дарё бидид

مدتی می‌رفت چون دریا بدید

Маҳви гашт ва то абад мастур шуд

محو گشت و تا ابد مستور شد

Чун дар он дарё на бад дид ва на нек

چون در آن دریا نه بد دید و نه نیک

Неку бади онҷоигаҳ маъзӯр шуд

نیک و بد آنجایگه معذور شد

Ҳар дўъолми ангабини сарф буд

هر دوعالم انگبین صرف بود

Лоҷарам чун хона занбӯр шуд

لاجرم چون خانهٔ زنبور شد

Зонгбин чун он ҳама занбӯр хост

زانگبین چون آن همه زنبور خاست

Ҳар яке ҳам зонгбин махмур шуд

هر یکی هم زانگبین مخمور شد

Қисм ҳар як зонгбин чандон расед

قسم هر یک زانگبین چندان رسید

Каз худ ва аз ҳар ду олам давр шуд

کز خود و از هر دو عالم دور شد

Соя чун аз зулмат ҳастӣ бараст

سایه چون از ظلمت هستی برست

Дар бар хуршед нўролнўр шуд

در بر خورشید نورالنور شد

Ҳамчуи ин аттори баси машҳури гашт

همچو این عطار بس مشهور گشت

Ҳамчуи он ҳаллоҷи бас Мансур шуд

همچو آن حلاج بس منصور شد